أَخْبَرَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ عَوْنٍ، عَنِ ابْنِ سِيرِينَ، قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى ابْنِ عُمَرَ فَقَالَ إِنَّ أَهْلَنَا يَنْبِذُونَ لَنَا شَرَابًا عَشِيًّا فَإِذَا أَصْبَحْنَا شَرِبْنَا . قَالَ أَنْهَاكَ عَنِ الْمُسْكِرِ قَلِيلِهِ وَكَثِيرِهِ وَأُشْهِدُ اللَّهَ عَلَيْكَ أَنْهَاكَ عَنِ الْمُسْكِرِ قَلِيلِهِ وَكَثِيرِهِ وَأُشْهِدُ اللَّهَ عَلَيْكَ إِنَّ أَهْلَ خَيْبَرَ يَنْتَبِذُونَ شَرَابًا مِنْ كَذَا وَكَذَا وَيُسَمُّونَهُ كَذَا وَكَذَا وَهِيَ الْخَمْرُ وَإِنَّ أَهْلَ فَدَكٍ يَنْتَبِذُونَ شَرَابًا مِنْ كَذَا وَكَذَا يُسَمُّونَهُ كَذَا وَكَذَا وَهِيَ الْخَمْرُ حَتَّى عَدَّ أَشْرِبَةً أَرْبَعَةً أَحَدُهَا الْعَسَلُ .
Бизга Сувайд ибн Наср хабар бериб, деди: бизга Абдуллаҳ, Ибн Авндан, у Ибн Сириндан ривоят қилди, у деди: бир киши Ибн Умарнинг олдига келиб: «Бизнинг оиламиздагилар кечқурун бизга ичимлик бостириб қўядилар, эрталаб бўлганда биз уни ичамиз,» деди. У: «Мен сени маст қилувчи (ичимлик)дан — унинг озидан ҳам, кўпидан ҳам қайтараман ва сенинг устингдан Аллаҳни гувоҳ қиламан; мен сени маст қилувчи (ичимлик)дан — унинг озидан ҳам, кўпидан ҳам қайтараман ва сенинг устингдан Аллаҳни гувоҳ қиламан. Албатта Хайбар аҳли фалон-фалон нарсадан ичимлик бостирар ва уни фалон-фалон деб атар эдилар, ҳолбуки у хамр эди. Фадак аҳли ҳам фалон-фалон нарсадан ичимлик бостирар ва уни фалон-фалон деб атар эдилар, ҳолбуки у хамр эди,» деди — то тўртта ичимликни санаб чиққунча, улардан бири асал эди.