أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ آدَمَ بْنِ سُلَيْمَانَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحِيمِ، عَنْ يَزِيدَ، ح وَأَنْبَأَنَا وَاصِلُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، حَدَّثَنَا ابْنُ فُضَيْلٍ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي زِيَادٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَقَالَ مُحَمَّدُ بْنُ آدَمَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ شَرِبَ الْخَمْرَ فَجَعَلَهَا فِي بَطْنِهِ لَمْ يَقْبَلِ اللَّهُ مِنْهُ صَلاَةً سَبْعًا إِنْ مَاتَ فِيهَا " . وَقَالَ ابْنُ آدَمَ " فِيهِنَّ مَاتَ كَافِرًا فَإِنْ أَذْهَبَتْ عَقْلَهُ عَنْ شَىْءٍ مِنَ الْفَرَائِضِ " . وَقَالَ ابْنُ آدَمَ " الْقُرْآنِ لَمْ تُقْبَلْ لَهُ صَلاَةٌ أَرْبَعِينَ يَوْمًا إِنْ مَاتَ فِيهَا " . وَقَالَ ابْنُ آدَمَ " فِيهِنَّ مَاتَ كَافِرًا " .
Менга Муҳаммад ибн Одам ибн Сулаймон Абдурраҳимдан, у Язиддан хабар берди; (бошқа санад) бизга Восил ибн Абдул-Аъло хабар берди, бизга ибн Фузайл Язид ибн Абу Зиёддан, у Мужоҳиддан, у Абдуллаҳ ибн Амрдан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилди — Муҳаммад ибн Одам эса «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан» деди — (Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ким хамр ичиб уни қорнига туширса, агар шу (кунлар) ичида ўлса, Аллаҳ ундан етти (кун) намозни қабул қилмайди,» дедилар. Ибн Одам: «Шу (кунлар) ичида кофир бўлиб ўлади. Агар (хамр) унинг ақлини фарзлардан бирор нарсадан» — Ибн Одам: «ёки Қуръандан» — «юбориб йўқотса, қирқ кун намози қабул қилинмайди, агар шу (кунлар) ичида ўлса,» деди. Ибн Одам: «Шу (кунлар) ичида кофир бўлиб ўлади,» деди.