أَخْبَرَنَا عُثْمَانُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا أَبِي قَالَ، حَدَّثَنَا عِمْرَانُ بْنُ حُدَيْرٍ، قَالَ سَأَلْتُ لاَحِقًا عَنِ الرَّكْعَتَيْنِ، قَبْلَ غُرُوبِ الشَّمْسِ فَقَالَ كَانَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الزُّبَيْرِ يُصَلِّيهِمَا فَأَرْسَلَ إِلَيْهِ مُعَاوِيَةُ مَا هَاتَانِ الرَّكْعَتَانِ عِنْدَ غُرُوبِ الشَّمْسِ فَاضْطَرَّ الْحَدِيثَ إِلَى أُمِّ سَلَمَةَ فَقَالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ قَبْلَ الْعَصْرِ فَشُغِلَ عَنْهُمَا فَرَكَعَهُمَا حِينَ غَابَتِ الشَّمْسُ فَلَمْ أَرَهُ يُصَلِّيهِمَا قَبْلُ وَلاَ بَعْدُ .
Бизга Усмон ибн Абдуллаҳ хабар берди, у деди: бизга Убайдуллаҳ ибн Муъоз ривоят қилди, у деди: бизга отам хабар берди, у деди: бизга Имрон ибн Ҳудайр ривоят қилди, у деди: мен Лоҳиқдан қуёш ботишидан олдинги икки ракаат ҳақида сўрадим. У деди: «Абдуллаҳ ибн аз-Зубайр уларни ўқир эди. Шунда Муовия унга (киши) юбориб: бу қуёш ботаётган пайтдаги икки ракаат нима? деб сўради. Шу сабабли (бу) ҳадис Умму Саламага (ҳавола қилишга) мажбур бўлди. Умму Салама деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) асрдан олдин икки ракаат ўқир эдилар, сўнг улардан банд бўлдилар ва уларни қуёш ботган пайтда ўқидилар; мен уларни ундан олдин ҳам, кейин ҳам ўқиганларини кўрмадим.»