حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ بَقِيَّةَ، عَنْ خَالِدٍ، عَنْ يُونُسَ بْنِ عُبَيْدٍ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ فِي مَسِيرٍ لَهُ فَنَامُوا عَنْ صَلاَةِ الْفَجْرِ فَاسْتَيْقَظُوا بِحَرِّ الشَّمْسِ فَارْتَفَعُوا قَلِيلاً حَتَّى اسْتَقَلَّتِ الشَّمْسُ ثُمَّ أَمَرَ مُؤَذِّنًا فَأَذَّنَ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ قَبْلَ الْفَجْرِ ثُمَّ أَقَامَ ثُمَّ صَلَّى الْفَجْرَ .
Бизга Ваҳб ибн Бақия ривоят қилди, у Холиддан, у Юнус ибн Убайддан, у Ҳасандан, у Имрон ибн Ҳусайндан ривоят қилдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ўзларининг бир сафарларида эдилар. Бас, улар бомдод намозидан ухлаб қолдилар ва қуёшнинг иссиғидан уйғондилар. Қуёш бироз кўтарилиб, барқарор бўлгунча кутдилар, сўнг бир азончига буюрдилар, у азон айтди. Сўнг бомдоддан олдин икки ракат ўқиди, сўнг иқомат айтди, сўнг бомдодни ўқиди.