أَخْبَرَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، عَنْ أَبِي الأَحْوَصِ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ، عَنْ بُرَيْدِ بْنِ أَبِي مَرْيَمَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي سَفَرٍ فَأَسْرَيْنَا لَيْلَةً فَلَمَّا كَانَ فِي وَجْهِ الصُّبْحِ نَزَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَنَامَ وَنَامَ النَّاسُ فَلَمْ نَسْتَيْقِظْ إِلاَّ بِالشَّمْسِ قَدْ طَلَعَتْ عَلَيْنَا فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمُؤَذِّنَ فَأَذَّنَ ثُمَّ صَلَّى الرَّكْعَتَيْنِ قَبْلَ الْفَجْرِ ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ فَصَلَّى بِالنَّاسِ ثُمَّ حَدَّثَنَا بِمَا هُوَ كَائِنٌ حَتَّى تَقُومَ السَّاعَةُ .
Бизга Ҳаннод ибн ас-Сарий, Абул-Аҳвасдан хабар берди, у Ато ибн ас-Соибдан, у Бурайд ибн Абу Марямдан, у отасидан (ривоят қилдики), у деди: Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бир сафарда эдик. Бир кечаси тун бўйи юриб бордик. Субҳ олдида Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) (тушиб) қўндилар ва ухладилар, одамлар ҳам ухлади. Биз қуёш устимизга чиққанидагина уйғондик. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) муаззинга буюрдилар, у азон айтди; сўнг (Расулуллаҳ) бомдоддан олдинги икки ракатни ўқидилар; кейин унга буюрдилар, у иқомат айтди ва (Расулуллаҳ) одамларга (имом бўлиб) намоз ўқиб бердилар. Сўнг бизга қиёмат қоим бўлгунча бўладиган нарсалар ҳақида ҳадис (хабар) бердилар.