أَخْبَرَنَا هَارُونُ بْنُ إِسْحَاقَ، عَنْ عَبْدَةَ، عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى، عَنْ سَعْدِ بْنِ هِشَامٍ، أَنَّ عَائِشَةَ، قَالَتْ كُنَّا نُعِدُّ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سِوَاكَهُ وَطَهُورَهُ فَيَبْعَثُهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لِمَا شَاءَ أَنْ يَبْعَثَهُ مِنَ اللَّيْلِ فَيَسْتَاكُ وَيَتَوَضَّأُ وَيُصَلِّي تِسْعَ رَكَعَاتٍ لاَ يَجْلِسُ فِيهِنَّ إِلاَّ عِنْدَ الثَّامِنَةِ وَيَحْمَدُ اللَّهَ وَيُصَلِّي عَلَى نَبِيِّهِ صلى الله عليه وسلم وَيَدْعُو بَيْنَهُنَّ وَلاَ يُسَلِّمُ تَسْلِيمًا ثُمَّ يُصَلِّي التَّاسِعَةَ وَيَقْعُدُ وَذَكَرَ كَلِمَةً نَحْوَهَا وَيَحْمَدُ اللَّهَ وَيُصَلِّي عَلَى نَبِيِّهِ صلى الله عليه وسلم وَيَدْعُو ثُمَّ يُسَلِّمُ تَسْلِيمًا يُسْمِعُنَا ثُمَّ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ وَهُوَ قَاعِدٌ .
Бизга Ҳорун ибн Ишоқ хабар берди, Абдадан, у Саъиддан, у Қатодадан, у Зурорату ибн Авфодан, у Саъд ибн Ҳишомдан (ривоят қилдики), Оиша шундай деди: «Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га мисвокларини ва таҳорат сувини тайёрлаб қўярдик. Аллаҳ азза ва жалла кечаси Уни қайси вақтда уйғотишни хоҳласа, ўшанда уйғотар, сўнг у зот мисвок қилиб, таҳорат олар ва тўққиз ракаат ўқир, уларда фақат саккизинчисида ўтирардилар. Аллаҳга ҳамд айтар, Набийига (соллаллаҳу алайҳи васаллам) салавот айтар ва улар орасида дуо қилар, лекин салом бермас эдилар. Сўнг тўққизинчисини ўқиб ўтирар эдилар — ва шунга ўхшаш бир сўзни айтди — Аллаҳга ҳамд айтар, Набийига (соллаллаҳу алайҳи васаллам) салавот айтар ва дуо қилар, сўнг бизга эшиттириб салом берар, кейин ўтирган ҳолда икки ракаат ўқир эдилар.»