أَخْبَرَنَا زَكَرِيَّا بْنُ يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى، عَنْ سَعْدِ بْنِ هِشَامٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا أَوْتَرَ بِتِسْعِ رَكَعَاتٍ لَمْ يَقْعُدْ إِلاَّ فِي الثَّامِنَةِ فَيَحْمَدُ اللَّهَ وَيَذْكُرُهُ وَيَدْعُو ثُمَّ يَنْهَضُ وَلاَ يُسَلِّمُ ثُمَّ يُصَلِّي التَّاسِعَةَ فَيَجْلِسُ فَيَذْكُرُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَيَدْعُو ثُمَّ يُسَلِّمُ تَسْلِيمَةً يُسْمِعُنَا ثُمَّ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ وَهُوَ جَالِسٌ فَلَمَّا كَبِرَ وَضَعُفَ أَوْتَرَ بِسَبْعِ رَكَعَاتٍ لاَ يَقْعُدُ إِلاَّ فِي السَّادِسَةِ ثُمَّ يَنْهَضُ وَلاَ يُسَلِّمُ فَيُصَلِّي السَّابِعَةَ ثُمَّ يُسَلِّمُ تَسْلِيمَةً ثُمَّ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ وَهُوَ جَالِسٌ .
Бизга Закариё ибн Яҳё хабар берди, у деди: бизга Ишоқ ибн Иброҳим ривоят қилди, у деди: бизга Муоз ибн Ҳишом ривоят қилди, у деди: менга отам ривоят қилди, Қатодадан, у Зурорату ибн Авфодан, у Саъд ибн Ҳишомдан, у Оишадан (ривоят қилди), у деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) тўққиз ракаат билан витр ўқиганларида, фақат саккизинчисидагина ўтирар, сўнг Аллаҳга ҳамд айтар, Уни зикр қилар ва дуо қилар, кейин салом бермай турардилар, сўнг тўққизинчисини ўқиб ўтирар, Аллаҳ азза ва жаллани зикр қилар ва дуо қилар, сўнг бизга эшиттириб бир марта салом берар, кейин ўтирган ҳолда икки ракаат ўқир эдилар. Ёшлари улғайиб заифлашгач, етти ракаат билан витр ўқир, фақат олтинчисидагина ўтирар, кейин салом бермай турар, сўнг еттинчисини ўқир, кейин бир марта салом берар, сўнг ўтирган ҳолда икки ракаат ўқир эдилар.»