حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَخْبَرَنَا بَهْزُ بْنُ حَكِيمٍ، فَذَكَرَ هَذَا الْحَدِيثَ بِإِسْنَادِهِ قَالَ : يُصَلِّي الْعِشَاءَ ثُمَّ يَأْوِي إِلَى فِرَاشِهِ، لَمْ يَذْكُرِ الأَرْبَعَ رَكَعَاتٍ، وَسَاقَ الْحَدِيثَ قَالَ فِيهِ : فَيُصَلِّي ثَمَانِيَ رَكَعَاتٍ يُسَوِّي بَيْنَهُنَّ فِي الْقِرَاءَةِ وَالرُّكُوعِ وَالسُّجُودِ، وَلاَ يَجْلِسُ فِي شَىْءٍ مِنْهُنَّ إِلاَّ فِي الثَّامِنَةِ، فَإِنَّهُ كَانَ يَجْلِسُ ثُمَّ يَقُومُ وَلاَ يُسَلِّمُ، فَيُصَلِّي رَكْعَةً يُوتِرُ بِهَا، ثُمَّ يُسَلِّمُ تَسْلِيمَةً يَرْفَعُ بِهَا صَوْتَهُ حَتَّى يُوقِظَنَا، ثُمَّ سَاقَ مَعْنَاهُ .
Бизга Ҳорун ибн Абдуллаҳ ривоят қилди, бизга Язид ибн Ҳорун ривоят қилди, бизга Баҳз ибн Ҳаким хабар берди ва ушбу ҳадисни ўз исноди билан зикр қилди. У деди: У хуфтонни ўқир, сўнгра тўшагига ётарди — тўрт ракаатни эсламади — ва ҳадисни келтирди. Унда деди: У саккиз ракаат ўқир, қироат, руку ва саждада улар орасини тенглаштирар, улардан ҳеч бирида ўтирмас, фақат саккизинчисида ўтирар эди. У ўтирар, сўнгра турар ва салом бермас, сўнгра бир ракаат ўқиб у билан витр қилар, сўнгра овозини кўтариб бир салом берар, бизни уйғотгунча, сўнгра шу маънони келтирди.