أَخْبَرَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، عَنْ أَبِي الأَحْوَصِ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ، عَنْ بُرَيْدِ بْنِ أَبِي مَرْيَمَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي سَفَرٍ فَأَسْرَيْنَا لَيْلَةً فَلَمَّا كَانَ فِي وَجْهِ الصُّبْحِ نَزَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَنَامَ وَنَامَ النَّاسُ فَلَمْ نَسْتَيْقِظْ إِلاَّ بِالشَّمْسِ قَدْ طَلَعَتْ عَلَيْنَا فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمُؤَذِّنَ فَأَذَّنَ ثُمَّ صَلَّى الرَّكْعَتَيْنِ قَبْلَ الْفَجْرِ ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ فَصَلَّى بِالنَّاسِ ثُمَّ حَدَّثَنَا بِمَا هُوَ كَائِنٌ حَتَّى تَقُومَ السَّاعَةُ .
Бизга Ҳаннод ибн ас-Сарий, Абул-Аҳвасдан хабар берди, у Ато ибн ас-Соибдан, у Бурайд ибн Абу Марямдан, у отасидан (ривоят қилдики), у деди: Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бир сафарда эдик. Бир кечаси тун бўйи юриб бордик. Субҳ олдида Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) (тушиб) қўндилар ва ухладилар, одамлар ҳам ухлади. Биз қуёш устимизга чиққанидагина уйғондик. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) муаззинга буюрдилар, у азон айтди; сўнг (Расулуллаҳ) бомдоддан олдинги икки ракатни ўқидилар; кейин унга буюрдилар, у иқомат айтди ва (Расулуллаҳ) одамларга (имом бўлиб) намоз ўқиб бердилар. Сўнг бизга қиёмат қоим бўлгунча бўладиган нарсалар ҳақида ҳадис (хабар) бердилар.
أَخْبَرَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنْ هِشَامٍ الدَّسْتَوَائِيِّ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ نَافِعِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ، عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ، قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَحُبِسْنَا عَنْ صَلاَةِ الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ وَالْمَغْرِبِ وَالْعِشَاءِ فَاشْتَدَّ ذَلِكَ عَلَىَّ فَقُلْتُ فِي نَفْسِي نَحْنُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِلاَلاً فَأَقَامَ فَصَلَّى بِنَا الظُّهْرَ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى بِنَا الْعَصْرَ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى بِنَا الْمَغْرِبَ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى بِنَا الْعِشَاءَ ثُمَّ طَافَ عَلَيْنَا فَقَالَ " مَا عَلَى الأَرْضِ عِصَابَةٌ يَذْكُرُونَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ غَيْرُكُمْ " .
Бизга Сувайд ибн Наср хабар берди, у деди: бизга Абдуллаҳ, Ҳишом ад-Даставоийдан, у Абуз-Зубайрдан, у Нофиъ ибн Жубайр ибн Мутъимдан, у Абу Убайда ибн Абдуллаҳдан, у Абдуллаҳ ибн Масъуд (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан эдик, (жанг сабабли) пешин, аср, шом ва хуфтон намозларидан ушланиб қолдик. Бу менга оғир ботди ва ўзимча: «Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан ва Аллаҳ йўлидамиз (шундай бўлса-да намоздан қолаяпмиз),» дедим. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Билолга буюрдилар, у иқомат айтди ва (Расулуллаҳ) бизга пешинни ўқиб бердилар; сўнг иқомат айтди ва бизга асрни ўқиб бердилар; сўнг иқомат айтди ва бизга шомни ўқиб бердилар; сўнг иқомат айтди ва бизга хуфтонни ўқиб бердилар. Сўнг бизнинг орамизда айланиб: «Ер юзида сизлардан бошқа Аллаҳ азза ва жаллани зикр қилаётган бирор жамоа йўқ,» дедилар.»
أَخْبَرَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ يَزِيدَ بْنِ كَيْسَانَ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو حَازِمٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ عَرَّسْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمْ نَسْتَيْقِظْ حَتَّى طَلَعَتِ الشَّمْسُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لِيَأْخُذْ كُلُّ رَجُلٍ بِرَأْسِ رَاحِلَتِهِ فَإِنَّ هَذَا مَنْزِلٌ حَضَرَنَا فِيهِ الشَّيْطَانُ " . قَالَ فَفَعَلْنَا فَدَعَا بِالْمَاءِ فَتَوَضَّأَ ثُمَّ صَلَّى سَجْدَتَيْنِ ثُمَّ أُقِيمَتِ الصَّلاَةُ فَصَلَّى الْغَدَاةَ .
Бизга Яъқуб ибн Иброҳим хабар берди, у деди: бизга Яҳё, Язид ибн Кайсондан (ривоят қилди), у деди: менга Абу Ҳозим, Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан кечанинг охирида (дам олишга) қўндик ва қуёш чиққунча уйғонмадик. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ҳар бир киши уловининг бошини тутиб (бу ердан кетсин), зеро бу — шайтон биз билан бирга ҳозир бўлган манзилдир,» дедилар. (Рови) деди: Биз шундай қилдик. Сўнг (Расулуллаҳ) сув сўраб, таҳорат олдилар, кейин икки ракат (суннат) ўқидилар; сўнг намозга иқомат айтилди ва бомдодни ўқидилар.
أَخْبَرَنَا أَبُو عَاصِمٍ، خُشَيْشُ بْنُ أَصْرَمَ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَسَّانَ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنْ نَافِعِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ فِي سَفَرٍ لَهُ " مَنْ يَكْلَؤُنَا اللَّيْلَةَ لاَ نَرْقُدَ عَنْ صَلاَةِ الصُّبْحِ " . قَالَ بِلاَلٌ أَنَا . فَاسْتَقْبَلَ مَطْلَعَ الشَّمْسِ فَضُرِبَ عَلَى آذَانِهِمْ حَتَّى أَيْقَظَهُمْ حَرُّ الشَّمْسِ فَقَامُوا فَقَالَ " تَوَضَّئُوا " . ثُمَّ أَذَّنَ بِلاَلٌ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ وَصَلَّوْا رَكْعَتَىِ الْفَجْرِ ثُمَّ صَلَّوُا الْفَجْرَ .
Бизга Абу Осим Хушайш ибн Асрам хабар берди, у деди: бизга Яҳё ибн Ҳассон ривоят қилди, у деди: бизга Ҳаммод ибн Салама, Амр ибн Динордан, у Нофиъ ибн Жубайрдан, у отасидан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир сафарларида: «Бу кеча бизни ким қўриқлайди, токи бомдод намозидан ухлаб қолмайлик?» дедилар. Билол: «Мен,» деди. Сўнг у қуёшнинг чиқиш томонига қаради, (лекин) уларнинг қулоқларига (уйқу) қоплаб, қуёш иссиғи уйғотгунича (ухлаб қолишди). Сўнг туришди ва (Расулуллаҳ): «Таҳорат олинглар,» дедилар. Сўнг Билол азон айтди ва (Расулуллаҳ) икки ракат ўқидилар, (одамлар ҳам) бомдоднинг икки (суннат) ракатини ўқишди, сўнг бомдодни ўқишди.
أَخْبَرَنَا أَبُو عَاصِمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حَبَّانُ بْنُ هِلاَلٍ، حَدَّثَنَا حَبِيبٌ، عَنْ عَمْرِو بْنِ هَرِمٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ زَيْدٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ أَدْلَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ عَرَّسَ فَلَمْ يَسْتَيْقِظْ حَتَّى طَلَعَتِ الشَّمْسُ أَوْ بَعْضُهَا فَلَمْ يُصَلِّ حَتَّى ارْتَفَعَتِ الشَّمْسُ فَصَلَّى وَهِيَ صَلاَةُ الْوُسْطَى .
Бизга Абу Осим хабар берди, у деди: бизга Ҳаббон ибн Ҳилол ривоят қилди, бизга Ҳабиб, Амр ибн Ҳаримдан, у Жобир ибн Зайддан, у Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) тун бўйи юриб, сўнг (кечанинг охирида дам олишга) қўндилар ва қуёш чиққунча — ёки унинг бир қисми (чиққунча) — уйғонмадилар. Қуёш кўтарилгунча намоз ўқимадилар, сўнг ўқидилар — бу ўрта (вусто) намоз эди.