أَخْبَرَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنْ هِشَامٍ الدَّسْتَوَائِيِّ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ نَافِعِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ، عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ، قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَحُبِسْنَا عَنْ صَلاَةِ الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ وَالْمَغْرِبِ وَالْعِشَاءِ فَاشْتَدَّ ذَلِكَ عَلَىَّ فَقُلْتُ فِي نَفْسِي نَحْنُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِلاَلاً فَأَقَامَ فَصَلَّى بِنَا الظُّهْرَ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى بِنَا الْعَصْرَ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى بِنَا الْمَغْرِبَ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى بِنَا الْعِشَاءَ ثُمَّ طَافَ عَلَيْنَا فَقَالَ " مَا عَلَى الأَرْضِ عِصَابَةٌ يَذْكُرُونَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ غَيْرُكُمْ " .
Бизга Сувайд ибн Наср хабар берди, у деди: бизга Абдуллаҳ, Ҳишом ад-Даставоийдан, у Абуз-Зубайрдан, у Нофиъ ибн Жубайр ибн Мутъимдан, у Абу Убайда ибн Абдуллаҳдан, у Абдуллаҳ ибн Масъуд (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан эдик, (жанг сабабли) пешин, аср, шом ва хуфтон намозларидан ушланиб қолдик. Бу менга оғир ботди ва ўзимча: «Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан ва Аллаҳ йўлидамиз (шундай бўлса-да намоздан қолаяпмиз),» дедим. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Билолга буюрдилар, у иқомат айтди ва (Расулуллаҳ) бизга пешинни ўқиб бердилар; сўнг иқомат айтди ва бизга асрни ўқиб бердилар; сўнг иқомат айтди ва бизга шомни ўқиб бердилар; сўнг иқомат айтди ва бизга хуфтонни ўқиб бердилар. Сўнг бизнинг орамизда айланиб: «Ер юзида сизлардан бошқа Аллаҳ азза ва жаллани зикр қилаётган бирор жамоа йўқ,» дедилар.»