حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ ضَمْرَةَ، قَالَ سَأَلْنَا عَلِيًّا عَنْ صَلاَةِ، رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنَ النَّهَارِ فَقَالَ إِنَّكُمْ لاَ تُطِيقُونَ ذَاكَ . فَقُلْنَا مَنْ أَطَاقَ ذَاكَ مِنَّا . فَقَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا كَانَتِ الشَّمْسُ مِنْ هَا هُنَا كَهَيْئَتِهَا مِنْ هَا هُنَا عِنْدَ الْعَصْرِ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ وَإِذَا كَانَتِ الشَّمْسُ مِنْ هَا هُنَا كَهَيْئَتِهَا مِنْ هَا هُنَا عِنْدَ الظُّهْرِ صَلَّى أَرْبَعًا وَصَلَّى أَرْبَعًا قَبْلَ الظُّهْرِ وَبَعْدَهَا رَكْعَتَيْنِ وَقَبْلَ الْعَصْرِ أَرْبَعًا يَفْصِلُ بَيْنَ كُلِّ رَكْعَتَيْنِ بِالتَّسْلِيمِ عَلَى الْمَلاَئِكَةِ الْمُقَرَّبِينَ وَالنَّبِيِّينَ وَالْمُرْسَلِينَ وَمَنْ تَبِعَهُمْ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُسْلِمِينَ .
Бизга Маҳмуд ибн Ғайлон ривоят қилди, у деди: бизга Ваҳб ибн Жарир ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба, Абу Ишоқдан, у Осим ибн Замрадан (ривоят қилди), у деди: «Биз Алидан Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг кундузги намозлари ҳақида сўрадик. У: «Сизлар бунга тоқат қила олмайсизлар,» деди. Биз: «Биздан ким бунга тоқат қилса-чи?» дедик. Шунда у деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қуёш шу ерда (шарқда) Аср пайтида шу ерда (ғарбда) бўлганидек бўлганда, икки ракат ўқир эдилар; қуёш шу ерда (шарқда) Зуҳр пайтида шу ерда (ғарбда) бўлганидек бўлганда, тўрт ракат ўқир эдилар. Зуҳрдан олдин тўрт ракат ва ундан кейин икки ракат, Асрдан олдин эса тўрт ракат ўқир эдилар; ҳар икки ракат орасини (Аллаҳга) яқин малоикаларга, набийлар ва расулларга ҳамда мўминлар ва мусулмонлардан уларга эргашганларга салом бериш билан ажратар эдилар.»