أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا سُفْيَانُ، عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، - شَيْخٌ مِنْ قُرَيْشٍ - قَالَ صَحِبْتُ ابْنَ عُمَرَ إِلَى الْحِمَى فَلَمَّا غَرَبَتِ الشَّمْسُ هِبْتُ أَنْ أَقُولَ لَهُ الصَّلاَةَ فَسَارَ حَتَّى ذَهَبَ بَيَاضُ الأُفُقِ وَفَحْمَةُ الْعِشَاءِ ثُمَّ نَزَلَ فَصَلَّى الْمَغْرِبَ ثَلاَثَ رَكَعَاتٍ ثُمَّ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ عَلَى إِثْرِهَا ثُمَّ قَالَ هَكَذَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَفْعَلُ .
Бизга Ишоқ ибн Иброҳим хабар берди, у деди: бизга Суфён хабар берди, Ибн Абу Нажиҳдан, у Исмоил ибн Абдурраҳмондан — Қурайшдан бўлган бир шайх (ривоят қилдики), у деди: «Мен Ибн Умарга ал-Ҳимо (деган жой)гача ҳамроҳ бўлдим. Қуёш ботганда мен унга: намоз (вақти бўлди) дейишга қўрқдим. У йўл юрди, токи уфқ оқлиги ва хуфтон қоронғилиги кетгунча (юрди), сўнг (йўлдан) тушиб, шомни уч ракаат ўқиди, сўнг унинг ортидан икки ракаат ўқиди. Кейин: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) мана шундай қилганларини кўрдим, деди.»