Сунани Насоий — 614-ҳадис

Намоз вақтлари китоби · Намозни ухлаб қолдирган киши ҳақида

614-ҳадисСунани Насоий · Намоз вақтлари китоби

أَخْبَرَنَا حُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ، عَنْ يَزِيدَ، قَالَ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ الأَحْوَلُ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ سُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الرَّجُلِ يَرْقُدُ عَنِ الصَّلاَةِ أَوْ يَغْفُلُ عَنْهَا قَالَ ‏ "‏ كَفَّارَتُهَا أَنْ يُصَلِّيَهَا إِذَا ذَكَرَهَا ‏"‏ ‏.‏

Бизга Ҳумайд ибн Масъада, Язиддан хабар берди, у деди: бизга Ҳажжож ал-Аҳвал, Қатодадан, у Анасдан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан намоздан ухлаб қоладиган ёки уни ғафлатда ўтказиб юборадиган киши ҳақида сўралди. У: «Унинг каффорати — эслаган вақтида уни ўқишидир,» дедилар.»

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Термизий, 2527-ҳадисЖаннат сифати китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Албатта, жаннатда шундай хоналар борки, уларнинг ташқариси ичидан, ичи эса ташқарисидан кўринади, Улар ким учун, ё Расулуллаҳ? Улар сўзни чиройли айтган, таом…

Сунани Насоий, 642-ҳадисАзон китоби

ки): бир сўровчи Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан бомдод вақти ҳақида сўради. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Билолга буюрдилар, у тонг ёришганда азон айтди. Эртасига (Расулуллаҳ) бомдодни…

Саҳиҳи Муслим, 836-ҳадисҲайз китоби

бас Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) туриб, у билан сирлашди — то қавм — ёки қавмнинг баъзиси — ухлаб қолгунча; кейин улар намоз ўқидилар.

Саҳиҳул Бухорий, 6292-ҳадисИжозат сўраш

У: Намозга иқомат айтилди, бир киши Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга (яширин) гапириб турар эди. У (у кишига) гапиришда давом этди, ҳатто саҳобалари (кутиб) ухлаб қолдилар. Сўнг у киши туриб намоз…

Сунани Насоий, 617-ҳадисНамоз вақтлари китоби

ки), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) (ва саҳобалар) қуёш чиққунча ухлаб намоздан қолганларида, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Бироннгиз уни эртага ўз вақтида ўқисин,» дедилар.»

Саҳиҳи Муслим, 834-ҳадисҲайз китоби

Намозга иқомат айтилди — Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир киши билан сирлашяпти; у у билан сирлашишда давом этди — то ашоблари ухлаб қолгунча; кейин келди ва уларга (имом бўлиб) намоз ўқиди.