أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا شَرِيكٌ، عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ كُنَّا مَعَهُ بِجَمْعٍ فَأَذَّنَ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى بِنَا الْمَغْرِبَ ثُمَّ قَالَ الصَّلاَةَ . فَصَلَّى بِنَا الْعِشَاءَ رَكْعَتَيْنِ فَقُلْتُ مَا هَذِهِ الصَّلاَةُ قَالَ هَكَذَا صَلَّيْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي هَذَا الْمَكَانِ .
Бизга Али ибн Ҳужр хабар бериб, деди: бизга Шарик хабар берди, у Салама ибн Куҳайлдан, у Саид ибн Жубайрдан, у Ибн Умардан (ривоят қилдики), у деди: «Биз у (Ибн Умар) билан Жамъда (Муздалифада) эдик. У азон айтди, сўнгра иқомат айтди ва бизга Шом намозини ўқиб берди. Сўнгра: «Намоз!» деди ва бизга Хуфтон намозини икки ракъат ўқиб берди. Мен: «Бу қанақа намоз?» дедим. У: «Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан шу жойда мана шундай ўқиганман,» деди.»