حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ غَيْلاَنَ بْنِ جَرِيرٍ، عَنْ مُطَرِّفٍ، قَالَ صَلَّيْتُ أَنَا وَعِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍ، خَلْفَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ - رضى الله عنه - فَكَانَ إِذَا سَجَدَ كَبَّرَ وَإِذَا رَكَعَ كَبَّرَ وَإِذَا نَهَضَ مِنَ الرَّكْعَتَيْنِ كَبَّرَ فَلَمَّا انْصَرَفْنَا أَخَذَ عِمْرَانُ بِيَدِي وَقَالَ لَقَدْ صَلَّى هَذَا قِبَلَ أَوْ قَالَ لَقَدْ صَلَّى بِنَا هَذَا قِبَلَ صَلاَةِ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم .
Бизга Сулаймон ибн Ҳарб ривоят қилди, бизга Ҳаммод ривоят қилди, у Ғайлон ибн Жарирдан, у Мутаррифдан ривоят қилди: «Мен ва Имрон ибн Ҳусайн Алий ибн Абу Толиб розияллаҳу анҳунинг орқасида намоз ўқидик. У сажда қилганда такбир айтар, руку қилганда такбир айтар, икки ракатдан турганда такбир айтар эди. (Намоз)дан чиққанимизда, Имрон қўлимдан ушлаб: ‹Бу (киши) энди (саҳобалар орасида унутилган) илгариги (соф) намозни ўқиди›, ёки: ‹Бу (киши) биз билан илгариги Муҳаммад соллаллаҳу алайҳи васалламнинг намозини ўқиди›, деди.»