حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا غَيْلاَنُ بْنُ جَرِيرٍ، عَنْ مُطَرِّفٍ، قَالَ صَلَّيْتُ أَنَا وَعِمْرَانُ، صَلاَةً خَلْفَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ ـ رضى الله عنه ـ فَكَانَ إِذَا سَجَدَ كَبَّرَ، وَإِذَا رَفَعَ كَبَّرَ، وَإِذَا نَهَضَ مِنَ الرَّكْعَتَيْنِ كَبَّرَ، فَلَمَّا سَلَّمَ أَخَذَ عِمْرَانُ بِيَدِي فَقَالَ لَقَدْ صَلَّى بِنَا هَذَا صَلاَةَ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم. أَوْ قَالَ لَقَدْ ذَكَّرَنِي هَذَا صَلاَةَ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم.
Сулаймон ибн Ҳарб бизга айтди: Ҳаммод ибн Зайд бизга айтди: Ғайлон ибн Жарир бизга айтди, Мутаррифдан: У деди: Мен ва Имрон Али ибн Абу Толиб розияллаҳу анҳунинг ортида бир намоз ўқидик. У сажда қилса такбир айтар, (бошни) кўтарся такбир айтар, икки ракатдан (қиёмга) турса такбир айтар эди. Салом берганида, Имрон қўлимдан ушлаб: ‹Бу (Али) бизга Муҳаммад соллаллаҳу алайҳи васалламнинг намозини ўқиб берди› — ёки: ‹Бу менга Муҳаммад соллаллаҳу алайҳи васалламнинг намозини эслатди›, деди.