حَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى التُّجِيبِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي عَمْرٌو، - وَهُوَ ابْنُ الْحَارِثِ - عَنْ بُكَيْرٍ، عَنْ كُرَيْبٍ، مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ، وَعَبْدَ الرَّحْمَنِ، بْنَ أَزْهَرَ وَالْمِسْوَرَ بْنَ مَخْرَمَةَ أَرْسَلُوهُ إِلَى عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالُوا اقْرَأْ عَلَيْهَا السَّلاَمَ مِنَّا جَمِيعًا وَسَلْهَا عَنِ الرَّكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْعَصْرِ وَقُلْ إِنَّا أُخْبِرْنَا أَنَّكِ تُصَلِّينَهُمَا وَقَدْ بَلَغَنَا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْهُمَا . قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ وَكُنْتُ أَصْرِفُ مَعَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ النَّاسَ عَنْهَا . قَالَ كُرَيْبٌ فَدَخَلْتُ عَلَيْهَا وَبَلَّغْتُهَا مَا أَرْسَلُونِي بِهِ . فَقَالَتْ سَلْ أُمَّ سَلَمَةَ . فَخَرَجْتُ إِلَيْهِمْ فَأَخْبَرْتُهُمْ بِقَوْلِهَا فَرَدُّونِي إِلَى أُمِّ سَلَمَةَ بِمِثْلِ مَا أَرْسَلُونِي بِهِ إِلَى عَائِشَةَ . فَقَالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَنْهَى عَنْهُمَا ثُمَّ رَأَيْتُهُ يُصَلِّيهِمَا أَمَّا حِينَ صَلاَّهُمَا فَإِنَّهُ صَلَّى الْعَصْرَ ثُمَّ دَخَلَ وَعِنْدِي نِسْوَةٌ مِنْ بَنِي حَرَامٍ مِنَ الأَنْصَارِ فَصَلاَّهُمَا فَأَرْسَلْتُ إِلَيْهِ الْجَارِيَةَ فَقُلْتُ قُومِي بِجَنْبِهِ فَقُولِي لَهُ تَقُولُ أُمُّ سَلَمَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَسْمَعُكَ تَنْهَى عَنْ هَاتَيْنِ الرَّكْعَتَيْنِ وَأَرَاكَ تُصَلِّيهِمَا فَإِنْ أَشَارَ بِيَدِهِ فَاسْتَأْخِرِي عَنْهُ - قَالَ - فَفَعَلَتِ الْجَارِيَةُ فَأَشَارَ بِيَدِهِ فَاسْتَأْخَرَتْ عَنْهُ فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ " يَا بِنْتَ أَبِي أُمَيَّةَ سَأَلْتِ عَنِ الرَّكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْعَصْرِ إِنَّهُ أَتَانِي نَاسٌ مِنْ عَبْدِ الْقَيْسِ بِالإِسْلاَمِ مِنْ قَوْمِهِمْ فَشَغَلُونِي عَنِ الرَّكْعَتَيْنِ اللَّتَيْنِ بَعْدَ الظُّهْرِ فَهُمَا هَاتَانِ " .
Курайб — Ибн Аббоснинг озоди — (ривоят қилди)ки: Абдуллаҳ ибн Аббос, Абдурраҳмон ибн Азҳар ва Мисвар ибн Махрама уни Оиша — Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг завжаси — олдига жўнатди ва: «Унга бизнинг ҳаммамиздан салом ўқи ва ундан асрдан кейинги икки ракат ҳақида сўра; ва: ‹Бизга сен уларни ўқийсан деб хабар берилди; ҳолбуки бизга етиб келдики, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) улардан қайтарган› де» дедилар. Ибн Аббос: «Мен Умар ибн ал-Хаттоб билан бирга одамларни ундан (шу намоздан) қайтарар эдим» деди. Курайб: Бас мен унинг олдига кирдим ва мени нима билан жўнатганларини унга етказдим. У: «Умму Саламадан сўра» деди. Бас мен уларнинг олдига чиқдим ва уларга унинг сўзини хабар бердим; бас улар мени — Оишага жўнатганлари мисли — Умму Саламага (қайтариб) жўнатдилар. Умму Салама: «Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни улардан қайтараётган ҳолда эшитдим, кейин уни ўқиётган ҳолда кўрдим. Уни ўқиган пайтига келса: у асрни ўқиди, кейин кирди — менинг янимда Ансордан Бану Ҳаром аёлларидан (баъзи) аёллар бор эди — бас уларни ўқиди. Мен унга чўрини (канизни) жўнатдим ва: ‹Унинг ёнига туриб, унга: «Умму Салама айтадики: Эй Расулуллаҳ, мен сени бу икки ракатдан қайтараётган ҳолда эшитаман, аммо сени уларни ўқиётган ҳолда кўраман» де; агар қўли билан ишора қилса, ундан орқага чекин (кут)› дедим. Бас чўри шундай қилди; у қўли билан ишора қилди; бас (чўри) ундан орқага чекинди. (Намоздан) қайтганида: ‹Эй Абу Умайянинг қизи, сен асрдан кейинги икки ракат ҳақида сўрадинг; албатта менга Абдул-Қайсдан баъзи кишилар ўз қавмларидан Ислом (хабари) билан келди; бас улар мени пешиндан кейинги икки ракатдан машғул қилди (қолдирди); мана шулар ўша (икки ракат)дир› деди» деди.