حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سُلَيْمَانَ، حَدَّثَنِي ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي عَمْرٌو،. وَقَالَ بَكْرُ بْنُ مُضَرَ عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ بُكَيْرٍ، أَنَّ كُرَيْبًا، مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ حَدَّثَهُ أَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ وَعَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَزْهَرَ وَالْمِسْوَرَ بْنَ مَخْرَمَةَ أَرْسَلُوا إِلَى عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ فَقَالُوا اقْرَأْ عَلَيْهَا السَّلاَمَ مِنَّا جَمِيعًا، وَسَلْهَا عَنِ الرَّكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْعَصْرِ، وَإِنَّا أُخْبِرْنَا أَنَّكِ تُصَلِّيهَا، وَقَدْ بَلَغَنَا أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْهَا، قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ وَكُنْتُ أَضْرِبُ مَعَ عُمَرَ النَّاسَ عَنْهُمَا. قَالَ كُرَيْبٌ فَدَخَلْتُ عَلَيْهَا، وَبَلَّغْتُهَا مَا أَرْسَلُونِي، فَقَالَتْ سَلْ أُمَّ سَلَمَةَ. فَأَخْبَرْتُهُمْ، فَرَدُّونِي إِلَى أُمِّ سَلَمَةَ بِمِثْلِ مَا أَرْسَلُونِي إِلَى عَائِشَةَ، فَقَالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَنْهَى عَنْهُمَا، وَإِنَّهُ صَلَّى الْعَصْرَ ثُمَّ دَخَلَ عَلَىَّ وَعِنْدِي نِسْوَةٌ مِنْ بَنِي حَرَامٍ مِنَ الأَنْصَارِ، فَصَلاَّهُمَا، فَأَرْسَلْتُ إِلَيْهِ الْخَادِمَ فَقُلْتُ قُومِي إِلَى جَنْبِهِ فَقُولِي تَقُولُ أُمُّ سَلَمَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَمْ أَسْمَعْكَ تَنْهَى عَنْ هَاتَيْنِ الرَّكْعَتَيْنِ فَأَرَاكَ تُصَلِّيهِمَا. فَإِنْ أَشَارَ بِيَدِهِ فَاسْتَأْخِرِي. فَفَعَلَتِ الْجَارِيَةُ، فَأَشَارَ بِيَدِهِ، فَاسْتَأْخَرَتْ عَنْهُ، فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ " يَا بِنْتَ أَبِي أُمَيَّةَ، سَأَلْتِ عَنِ الرَّكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْعَصْرِ، إِنَّهُ أَتَانِي أُنَاسٌ مِنْ عَبْدِ الْقَيْسِ بِالإِسْلاَمِ مِنْ قَوْمِهِمْ، فَشَغَلُونِي عَنِ الرَّكْعَتَيْنِ اللَّتَيْنِ بَعْدَ الظُّهْرِ، فَهُمَا هَاتَانِ ".
Яҳё ибн Сулаймон бизга айтди, Ибн Ваҳб менга айтди, Амр менга хабар берди; ва Бакр ибн Музар Амр ибн ал-Ҳорисдан, у Букайрдан айтди, Курайб — Ибн Аббоснинг мавлоси унга айтди: Ибн Аббос, Абдурраҳмон ибн Азҳар ва ал-Мисвар ибн Махрама Оиша розияллаҳу анҳога (киши) юбордилар ва дедилар: «Унга ҳаммамиздан салом ўқи ва ундан асрдан кейинги икки ракъат ҳақида сўра. Бизга сен уни ўқийсан деб хабар берилди, ҳолбуки бизга Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ундан қайтаргани етиб келган.» Ибн Аббос деди: Мен Умар билан бирга одамларни у иккисидан (ўқишдан) урардим (ман қилардим). Курайб айтди: Мен унинг олдига кириб, улар юборган нарсани етказдим. У деди: «Умму Саламадан сўра.» Мен уларга хабар бердим. Улар мени Оишага юборган нарса каби (сўров билан) Умму Саламага қайтардилар. Умму Салама деди: «Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни у иккисидан қайтараётганини эшитдим, кейин у асрни ўқиб, менинг олдимга кирди, менинг ёнимда Ансорнинг Бану Ҳаром (қабиласи)дан аёллар бор эди. У иккисини (икки ракъатни) ўқиди. Мен унга хизматкорни юбориб дедим: «Унинг ёнига туриб айт: «Умму Салама айтади: Эй Расулуллаҳ, мен сени бу икки ракъатдан қайтараётганингни эшитмаганмидим? Сени эса уларни ўқиётганингни кўряпман.» Агар қўли билан ишора қилса, орқага чекин.» Чўри шундай қилди. У қўли билан ишора қилди, у орқага чекинди. У (намоздан) бўшаганда деди: «Эй Абу Умайянинг қизи, сен асрдан кейинги икки ракъат ҳақида сўрадинг. Менга Абдул-Қайсдан қавмларидан баъзи одамлар Ислом билан келди, улар мени пешиндан кейинги икки ракъатдан банд қилди, мана шу ўша иккиси.»