حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ، حَدَّثَنَا أَبِي وَبَقِيَّةُ، عَنْ شُعَيْبٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، وَأَبُو سَلَمَةَ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، كَانَ يُكَبِّرُ فِي كُلِّ صَلاَةٍ مِنَ الْمَكْتُوبَةِ وَغَيْرِهَا يُكَبِّرُ حِينَ يَقُومُ ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَرْكَعُ ثُمَّ يَقُولُ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ ثُمَّ يَقُولُ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ قَبْلَ أَنْ يَسْجُدَ ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُ أَكْبَرُ حِينَ يَهْوِي سَاجِدًا ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَرْفَعُ رَأْسَهُ ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَسْجُدُ ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَرْفَعُ رَأْسَهُ ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَقُومُ مِنَ الْجُلُوسِ فِي اثْنَتَيْنِ فَيَفْعَلُ ذَلِكَ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ حَتَّى يَفْرُغَ مِنَ الصَّلاَةِ ثُمَّ يَقُولُ حِينَ يَنْصَرِفُ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنِّي لأَقْرَبُكُمْ شَبَهًا بِصَلاَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِنْ كَانَتْ هَذِهِ لَصَلاَتُهُ حَتَّى فَارَقَ الدُّنْيَا . قَالَ أَبُو دَاوُدَ هَذَا الْكَلاَمُ الأَخِيرُ يَجْعَلُهُ مَالِكٌ وَالزُّبَيْدِيُّ وَغَيْرُهُمَا عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ وَوَافَقَ عَبْدُ الأَعْلَى عَنْ مَعْمَرٍ شُعَيْبَ بْنَ أَبِي حَمْزَةَ عَنِ الزُّهْرِيِّ .
Бизга Амр ибн Усмон ривоят қилди, бизга отам ва Бақийя ривоят қилди, улар Шуъайбдан, у Зуҳрийдан ривоят қилди: «Менга Абу Бакр ибн Абдурраҳмон ва Абу Салама хабар беришича, Абу Ҳурайра ҳар бир намозда — фарз бўлсин, бошқа бўлсин — такбир айтар эди: турганда такбир айтар, сўнг руку қилганда такбир айтар, сўнг ‹Самиаллаҳу лиман ҳамидаҳ› дер, сўнг сажда қилишдан олдин ‹Роббана ва лакал-ҳамд› дер, сўнг саждага эгилганда ‹Аллаҳу акбар› дер, сўнг бошини кўтарганда такбир айтар, сўнг (яна) сажда қилганда такбир айтар, сўнг бошини кўтарганда такбир айтар, сўнг икки (ракат)дан ўтиришдан турганда такбир айтар эди. Буни ҳар ракатда намоздан тугагунча қилар эди. Сўнг (намоз)дан чиққанида: ‹Жоним Қўлида бўлган Зотга қасамки, мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг намозларига энг ўхшашингизман, бу (намоз) уларнинг дунёдан кетгунларича бўлган намозлари эди›, дер эди.» Абу Довуд айтди: «Бу охирги сўзни Молик, аз-Зубайдий ва бошқалар Зуҳрийдан, у Алий ибн Ҳусайндан (деб) қиладилар. Абдул-Аъло Маъмардан ривоят қилиб, Шуъайб ибн Абу Ҳамзага Зуҳрийдан (ривоятда) мувофиқ келди.»