أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، وَعِيسَى بْنُ حَمَّادٍ، زُغْبَةُ عَنِ اللَّيْثِ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ أَبِي الْخَيْرِ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ، قَالَ أُهْدِيَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَرُّوجُ حَرِيرٍ فَلَبِسَهُ ثُمَّ صَلَّى فِيهِ ثُمَّ انْصَرَفَ فَنَزَعَهُ نَزْعًا شَدِيدًا كَالْكَارِهِ لَهُ ثُمَّ قَالَ " لاَ يَنْبَغِي هَذَا لِلْمُتَّقِينَ " .
Бизга Қутайба ва Ийсо ибн Ҳаммод Зуғба хабар беришди, ал-Лайсдан, у Язид ибн Абу Ҳабибдан, у Абул-Хайрдан, у Уқба ибн Омирдан (ривоят қилди). У деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га ипакдан бўлган бир фарруж (калта тўн) ҳадя қилинди, У уни кийиб, ундан намоз ўқидилар, сўнг (намоздан) қайтиб, уни ёқтирмаган кишидай қаттиқ юлқиб ечдилар. Сўнг: «Бу тақводорларга лойиқ эмас,» дедилар.»