حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ عِيسَى، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ، وَشَرِيكٌ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، أَنَّ رَجُلاً، قَتَلَ نَفْسَهُ فَلَمْ يُصَلِّ عَلَيْهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ . وَاخْتَلَفَ أَهْلُ الْعِلْمِ فِي هَذَا فَقَالَ بَعْضُهُمْ يُصَلَّى عَلَى كُلِّ مَنْ صَلَّى إِلَى الْقِبْلَةِ وَعَلَى قَاتِلِ النَّفْسِ . وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَإِسْحَاقَ . وَقَالَ أَحْمَدُ لاَ يُصَلِّي الإِمَامُ عَلَى قَاتِلِ النَّفْسِ وَيُصَلِّي عَلَيْهِ غَيْرُ الإِمَامِ .
Бизга Юсуф ибн Исо ривоят қилди, у деди: бизга Вакииъ ривоят қилди, у деди: бизга Исроил ва Шарик ривоят қилдилар, улар Симок ибн Ҳарбдан, у Жобир ибн Самура (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), бир киши ўзини ўлдирди, шунда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга (жаноза) намозини ўқимадилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасандир. Илм аҳли бу ҳақда ихтилоф қилишган. Баъзилари: «Қиблага (қараб) намоз ўқиган ҳар бир кишига, шу жумладан ўзини ўлдирган кишига ҳам (жаноза) намози ўқилади,» дейишган. Бу Суфён ас-Саврий ва Ишоқнинг сўзидир. Аҳмад эса: «Имом ўзини ўлдирган кишига (жаноза) намозини ўқимайди, аммо имомдан бошқаси унга ўқийди,» деган.