حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، أَنْبَأَنَا الْفَضْلُ بْنُ مُوسَى، عَنْ سُفْيَانَ، أَنْبَأَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، وَهُوَ مَوْلَى آلِ طَلْحَةَ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ، عَنِ الرُّبَيِّعِ بِنْتِ مُعَوِّذِ بْنِ عَفْرَاءَ، أَنَّهَا اخْتَلَعَتْ عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَمَرَهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم - أَوْ أُمِرَتْ - أَنْ تَعْتَدَّ بِحَيْضَةٍ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ الرُّبَيِّعِ الصَّحِيحُ أَنَّهَا أُمِرَتْ أَنْ تَعْتَدَّ بِحَيْضَةٍ .
Бизга Маҳмуд ибн Ғайлон ривоят қилди, у деди: бизга ал-Фазл ибн Мусо хабар берди, Суфёндан, у деди: бизга Муҳаммад ибн Абдураҳмон — у оли Талҳанинг мавлосидир — хабар берди, Сулаймон ибн Ясордан, у ар-Рубаййиъ бинт Муаввиз ибн Афро (розияллаҳу анҳо)дан (ривоят қилдики), у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) замонида хулъ (мол бериб ажрашиш)ни амалга оширди, шунда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга — ёки унга (бошқа бири) — бир ҳайз билан иддасини ўтказишни буюрдилар. У (Абу Исо) деди: бу бобда Ибн Аббосдан ҳам (ривоят) бор. Абу Исо (Термизий) деди: ар-Рубаййиъ ҳадисининг саҳиҳи шуки, унга бир ҳайз билан иддасини ўтказиш буюрилган.