أَنْبَأَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحِيمِ الْبَغْدَادِيُّ، أَنْبَأَنَا عَلِيُّ بْنُ بَحْرٍ، أَنْبَأَنَا هِشَامُ بْنُ يُوسُفَ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُسْلِمٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ امْرَأَةَ، ثَابِتِ بْنِ قَيْسٍ اخْتَلَعَتْ مِنْ زَوْجِهَا عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَمَرَهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ تَعْتَدَّ بِحَيْضَةٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ . وَاخْتَلَفَ أَهْلُ الْعِلْمِ فِي عِدَّةِ الْمُخْتَلِعَةِ فَقَالَ أَكْثَرُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَغَيْرِهِمْ إِنَّ عِدَّةَ الْمُخْتَلِعَةِ عِدَّةُ الْمُطَلَّقَةِ ثَلاَثُ حِيَضٍ . وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَأَهْلِ الْكُوفَةِ وَبِهِ يَقُولُ أَحْمَدُ وَإِسْحَاقُ . وَقَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَغَيْرِهِمْ إِنَّ عِدَّةَ الْمُخْتَلِعَةِ حَيْضَةٌ . قَالَ إِسْحَاقُ وَإِنْ ذَهَبَ ذَاهِبٌ إِلَى هَذَا فَهُوَ مَذْهَبٌ قَوِيٌّ .
Бизга Муҳаммад ибн Абдурраҳим ал-Бағдодий хабар берди, бизга Али ибн Баҳр хабар берди, бизга Ҳишом ибн Юсуф хабар берди, у Маъмардан, у Амр ибн Муслимдан, у Икримадан, у Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилдики), Собит ибн Қайснинг хотини Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) замонида ўз эридан хулъ (мол бериб ажралиш)ни сўради. Шунда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга бир ҳайз (муддати) билан идда сақлашни буюрдилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан ғарибдир. Илм аҳли хулъ қилган аёлнинг иддаси ҳақида ихтилоф қилишган. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ашоблари ва бошқалардан бўлган кўпчилик илм аҳли: хулъ қилган аёлнинг иддаси талоқ қилинган аёлнинг иддасидек уч ҳайздир, дейишди. Бу Суфён ас-Саврий ва Куфа аҳлининг сўзидир, Аҳмад ва Ишоқ ҳам шуни айтади. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ашоблари ва бошқалардан бўлган баъзи илм аҳли: хулъ қилган аёлнинг иддаси бир ҳайздир, дейишди. Ишоқ деди: агар кимдир шу (қараш)га мойил бўлса, бу кучли мазҳабдир.