حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنْ عُمَرَ، أَنَّهُ سَأَلَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَيَنَامُ أَحَدُنَا وَهُوَ جُنُبٌ قَالَ " نَعَمْ إِذَا تَوَضَّأَ " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ عَمَّارٍ وَعَائِشَةَ وَجَابِرٍ وَأَبِي سَعِيدٍ وَأُمِّ سَلَمَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عُمَرَ أَحْسَنُ شَيْءٍ فِي هَذَا الْبَابِ وَأَصَحُّ . وَهُوَ قَوْلُ غَيْرِ وَاحِدٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَالتَّابِعِينَ وَبِهِ يَقُولُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَابْنُ الْمُبَارَكِ وَالشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَاقُ قَالُوا إِذَا أَرَادَ الْجُنُبُ أَنْ يَنَامَ تَوَضَّأَ قَبْلَ أَنْ يَنَامَ .
Бизга Муҳаммад ибнул-Мусанно ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Саид ривоят қилди, у Убайдуллаҳ ибн Умардан, у Нофиъдан, у Ибн Умардан, у Умар (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан: «Биримиз жунуб ҳолида ухлаши мумкинми?» деб сўради. У: «Ҳа, агар таҳорат олса,» дедилар. У (Термизий) деди: бу бобда Аммор, Оиша, Жобир, Абу Саид ва Умму Салама (розияллаҳу анҳум)дан (ҳам ривоят) бор. Абу Исо (Термизий) деди: Умарнинг ҳадиси бу бобда энг яхши ва энг саҳиҳ нарсадир. Бу Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг саҳобаларидан ва тобеинлардан бўлган бир неча кишининг сўзидир; Суфён ас-Саврий, Ибнул-Муборак, Шофеий, Аҳмад ва Ишоқ ҳам шуни айтадилар. Улар: «Жунуб киши ухламоқчи бўлса, ухлашдан олдин таҳорат олсин,» деганлар.