حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْقَطَّانُ، حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ الطَّوِيلُ، عَنْ بَكْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْمُزَنِيِّ، عَنْ أَبِي رَافِعٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم لَقِيَهُ وَهُوَ جُنُبٌ قَالَ فَانْبَجَسْتُ أَىْ فَانْخَنَسْتُ فَاغْتَسَلْتُ ثُمَّ جِئْتُ فَقَالَ " أَيْنَ كُنْتَ أَوْ أَيْنَ ذَهَبْتَ " . قُلْتُ إِنِّي كُنْتُ جُنُبًا . قَالَ " إِنَّ الْمُسْلِمَ لاَ يَنْجُسُ " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ حُذَيْفَةَ وَابْنِ عَبَّاسٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَحَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّهُ لَقِيَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ جُنُبٌ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَقَدْ رَخَّصَ غَيْرُ وَاحِدٍ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ فِي مُصَافَحَةِ الْجُنُبِ وَلَمْ يَرَوْا بِعَرَقِ الْجُنُبِ وَالْحَائِضِ بَأْسًا . وَمَعْنَى قَوْلِهِ فَانْخَنَسْتُ يَعْنِي تَنَحَّيْتُ عَنْهُ .
Бизга Ишоқ ибн Мансур ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Саид ал-Қаттон ривоят қилди, бизга Ҳумайд ат-Тавийл ривоят қилди, у Бакр ибн Абдуллаҳ ал-Музанийдан, у Абу Рофиъдан, у Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) у жунуб ҳолида эканида унга дуч келдилар. У деди: мен сирғалиб (четга) чиқиб кетдим — яъни яшириниб чиқиб кетдим — ва ғусл қилдим, сўнг келдим. У: «Қаерда эдинг?» ёки «Қаерга кетган эдинг?» дедилар. Мен: «Мен жунуб эдим,» дедим. У: «Албатта, мусулмон нажис бўлмайди,» дедилар. У (Термизий) деди: бу бобда Ҳузайфа ва Ибн Аббос (розияллаҳу анҳум)дан (ҳам ривоят) бор. Абу Исо (Термизий) деди: Абу Ҳурайранинг жунуб ҳолида Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га дуч келгани ҳақидаги ҳадиси ҳасан саҳиҳ ҳадисдир. Бир неча илм аҳли жунуб киши билан қўл бериб кўришишга рухсат берган ва жунуб ҳамда ҳайзли (аёлнинг) тери (суви)да ҳеч бир зарар кўрмаганлар. «Фанханасту» сўзининг маъноси «ундан четландим» дегани.