حَدَّثَنَا سَلَمَةُ بْنُ شَبِيبٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جَعْفَرٍ الرَّقِّيُّ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو الرَّقِّيُّ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم نَهَى أَنْ يُتَلَقَّى الْجَلَبُ فَإِنْ تَلَقَّاهُ إِنْسَانٌ فَابْتَاعَهُ فَصَاحِبُ السِّلْعَةِ فِيهَا بِالْخِيَارِ إِذَا وَرَدَ السُّوقَ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ حَدِيثِ أَيُّوبَ وَحَدِيثُ ابْنِ مَسْعُودٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَقَدْ كَرِهَ قَوْمٌ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ تَلَقِّيَ الْبُيُوعِ وَهُوَ ضَرْبٌ مِنَ الْخَدِيعَةِ . وَهُوَ قَوْلُ الشَّافِعِيِّ وَغَيْرِهِ مِنْ أَصْحَابِنَا .
Бизга Салама ибн Шабиб ривоят қилди, у деди: бизга Абдуллаҳ ибн Жаъфар ар-Раққий ривоят қилди, у деди: бизга Убайдуллаҳ ибн Амр ар-Раққий ривоят қилди, Айюбдан, у Муҳаммад ибн Сириндан, у Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бозорга келтирилаётган молни (йўлда) қаршилаб олишдан қайтардилар. Агар бир киши уни қаршилаб олиб, ундан сотиб олса, мол эгаси бозорга келганида унда ихтиёр (ҳуқуқи) бўлади. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис Айюбнинг ривоятидан ҳасан ғарибдир. Ибн Масъуднинг ҳадиси эса ҳасан саҳиҳдир. Илм аҳлидан бир гуруҳ савдоларни (йўлда) қаршилаб олишни макруҳ санаганлар, чунки у алдашнинг бир туридир. Бу Шофеъий ва бизнинг шерикларимиздан бошқаларнинг ҳам сўзидир.