وَبِهَذَا الإِسْنَادِ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْ بَيْعِ السُّنْبُلِ حَتَّى يَبْيَضَّ وَيَأْمَنَ الْعَاهَةَ نَهَى الْبَائِعَ وَالْمُشْتَرِيَ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ أَنَسٍ وَعَائِشَةَ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَابْنِ عَبَّاسٍ وَجَابِرٍ وَأَبِي سَعِيدٍ وَزَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ ابْنِ عُمَرَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَغَيْرِهِمْ كَرِهُوا بَيْعَ الثِّمَارِ قَبْلَ أَنْ يَبْدُوَ صَلاَحُهَا . وَهُوَ قَوْلُ الشَّافِعِيِّ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَاقَ .
Ва шу иснод билан (ривоят қилинишича), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бошоқни оқариб, офатдан (етилиб) эмин бўлмагунча сотишдан қайтардилар — сотувчини ҳам, харидорни ҳам қайтардилар. У деди: Бу бобда Анас, Оиша, Абу Ҳурайра, Ибн Аббос, Жобир, Абу Саид ва Зайд ибн Собитдан ҳам (ривоятлар) бор. Абу Исо (Термизий) деди: Ибн Умарнинг ҳадиси ҳасан саҳиҳдир. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) саҳобалари ва бошқалардан бўлган илм аҳли ҳузурида амал шу устидадир; улар меваларни яроқлилиги (пишганлиги) кўринмасидан олдин сотишни макруҳ санаганлар. Бу Шофеъий, Аҳмад ва Исъҳоқнинг сўзидир.