حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ الْحَكَمِ، حَدَّثَنِي أَبُو الْحَسَنِ، قَالَ قَالَ عَمْرُو بْنُ مُرَّةَ لِمُعَاوِيَةَ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَا مِنْ إِمَامٍ يُغْلِقُ بَابَهُ دُونَ ذَوِي الْحَاجَةِ وَالْخَلَّةِ وَالْمَسْكَنَةِ إِلاَّ أَغْلَقَ اللَّهُ أَبْوَابَ السَّمَاءِ دُونَ خَلَّتِهِ وَحَاجَتِهِ وَمَسْكَنَتِهِ " . فَجَعَلَ مُعَاوِيَةُ رَجُلاً عَلَى حَوَائِجِ النَّاسِ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنِ ابْنِ عُمَرَ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ حَدِيثٌ غَرِيبٌ وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ مِنْ غَيْرِ هَذَا الْوَجْهِ . وَعَمْرُو بْنُ مُرَّةَ الْجُهَنِيُّ يُكْنَى أَبَا مَرْيَمَ .
Бизга Аҳмад ибн Манииъ ривоят қилди, у деди: бизга Исмоил ибн Иброҳим ривоят қилди, у деди: менга Али ибн ал-Ҳакам ривоят қилди, у деди: менга Абул-Ҳасан ривоят қилди, у деди: Амр ибн Мурра Муовияга деди: мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Қайси бир имом ҳожатмандлар, муҳтожлар ва мискинлар юзига эшигини ёпса, Аллаҳ ҳам унинг ҳожати, эҳтиёжи ва мискинлиги (кунида) осмон эшикларини юзига ёпади,» деганларини эшитдим. Шунда Муовия одамларнинг ҳожатларини кўриб туриши учун бир кишини тайинлади. (Термизий) деди: бу бобда Ибн Умардан (ҳам ривоят бор). Абу Исо (Термизий) деди: Амр ибн Мурра ҳадиси ғариб ҳадисдир ва бу ҳадис бундан бошқа йўл билан ҳам ривоят қилинган. Амр ибн Мурра ал-Жуҳанийнинг куняси Абу Марямдир.