حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَوْشَبٍ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَا مِنْ نَبِيٍّ يَمْرَضُ إِلاَّ خُيِّرَ بَيْنَ الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ ". وَكَانَ فِي شَكْوَاهُ الَّذِي قُبِضَ فِيهِ أَخَذَتْهُ بُحَّةٌ شَدِيدَةٌ فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ {مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَالصِّدِّيقِينَ وَالشُّهَدَاءِ وَالصَّالِحِينَ} فَعَلِمْتُ أَنَّهُ خُيِّرَ.
Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Ҳавшаб бизга айтди, Иброҳим ибн Саъд бизга айтди, у отасидан, у Урвадан, у Оиша розияллаҳу анҳодан: У айтди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни: «Ҳеч бир набий касал бўлмайди, илла унга дунё билан охират орасида ихтиёр (танлов) берилади» деганини эшитдим. У вафот этган касаллигида унга қаттиқ хириллаш (овоз қотиши) келди. Мен уни: «Аллаҳ неъмат берган набийлар, сиддиқлар, шаҳидлар ва солиҳлар билан бирга» (оятини) айтаётганини эшитдим. Шунда мен унга ихтиёр берилди деб билдим.