حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ عَيَّاشٍ، عَنْ أَبِي حَصِينٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ، قَالَ نَهَانَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ أَمْرٍ كَانَ لَنَا نَافِعًا إِذَا كَانَتْ لأَحَدِنَا أَرْضٌ أَنْ يُعْطِيَهَا بِبَعْضِ خَرَاجِهَا أَوْ بِدَرَاهِمَ وَقَالَ " إِذَا كَانَتْ لأَحَدِكُمْ أَرْضٌ فَلْيَمْنَحْهَا أَخَاهُ أَوْ لِيَزْرَعْهَا " .
Бизга Ҳаннод ривоят қилди, у деди: бизга Абу Бакр ибн Айёш ривоят қилди, Абу Ҳасиндан, у Мужоҳиддан, у Рофеъ ибн Хадиждан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизни биз учун фойдали бўлган бир ишдан қайтардилар: бирортамизда ер бўлса, уни ҳосилининг бир қисмига ёки дирҳамларга (ижарага) беришимиздан. Ва: «Бирортангизда ер бўлса, уни биродарига (бепул) берсин ёки ўзи эксин,» дедилар.