حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي عَطَاءٌ، عَنْ جَابِرٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كَانَتْ لِرِجَالٍ مِنَّا فُضُولُ أَرَضِينَ فَقَالُوا نُؤَاجِرُهَا بِالثُّلُثِ وَالرُّبُعِ وَالنِّصْفِ. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مَنْ كَانَتْ لَهُ أَرْضٌ فَلْيَزْرَعْهَا أَوْ لِيَمْنَحْهَا أَخَاهُ، فَإِنْ أَبَى فَلْيُمْسِكْ أَرْضَهُ ".
Бизга Муҳаммад ибн Юсуф ривоят қилди, бизга Авзоий ривоят қилди, у деди: Менга Ато ривоят қилди, у Жобирдан (розияллаҳу анҳу), у деди: Биздан баъзи кишиларнинг ортиқча ерлари бор эди. Улар: Биз уни учдан бир, чорак ва ярмига ижарага берамиз, деди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Кимнинг ери бўлса, уни (ўзи) эксин ёки уни биродарига (бепул) берсин, агар бош тортса, ерини ушлаб турсин», деди.