حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ، وَغَيْرُ، وَاحِدٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، سَمِعَهُ مِنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ، وَشِبْلٍ، أَنَّهُمْ كَانُوا عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَتَاهُ رَجُلاَنِ يَخْتَصِمَانِ فَقَامَ إِلَيْهِ أَحَدُهُمَا وَقَالَ أَنْشُدُكَ اللَّهَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَمَّا قَضَيْتَ بَيْنَنَا بِكِتَابِ اللَّهِ . فَقَالَ خَصْمُهُ وَكَانَ أَفْقَهَ مِنْهُ أَجَلْ يَا رَسُولَ اللَّهِ اقْضِ بَيْنَنَا بِكِتَابِ اللَّهِ وَائْذَنْ لِي فَأَتَكَلَّمَ إِنَّ ابْنِي كَانَ عَسِيفًا عَلَى هَذَا فَزَنَا بِامْرَأَتِهِ فَأَخْبَرُونِي أَنَّ عَلَى ابْنِي الرَّجْمَ فَفَدَيْتُ مِنْهُ بِمِائَةِ شَاةٍ وَخَادِمٍ ثُمَّ لَقِيتُ نَاسًا مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ فَزَعَمُوا أَنَّ عَلَى ابْنِي جَلْدَ مِائَةٍ وَتَغْرِيبَ عَامٍ وَإِنَّمَا الرَّجْمُ عَلَى امْرَأَةِ هَذَا . فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لأَقْضِيَنَّ بَيْنَكُمَا بِكِتَابِ اللَّهِ الْمِائَةُ شَاةٍ وَالْخَادِمُ رَدٌّ عَلَيْكَ وَعَلَى ابْنِكَ جَلْدُ مِائَةٍ وَتَغْرِيبُ عَامٍ وَاغْدُ يَا أُنَيْسُ عَلَى امْرَأَةِ هَذَا فَإِنِ اعْتَرَفَتْ فَارْجُمْهَا " . فَغَدَا عَلَيْهَا فَاعْتَرَفَتْ فَرَجَمَهَا .
Бизга Наср ибн Алий ва бошқа бир нечтаси ривоят қилди, улар дедилар: бизга Суфён ибн Уяйна ривоят қилди, аз-Зуҳрийдан, у Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳ ибн Утбадан, у буни Абу Ҳурайра, Зайд ибн Холид ва Шиблдан эшитган, улар Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳузурида эдилар, шунда у зотнинг олдига икки киши даъволашиб келди. Улардан бири у зотнинг олдида туриб: «Аллаҳ ҳақи, ё Расулуллаҳ, орамизда Аллаҳнинг Китоби билан ҳукм қилиб бермаганингизча (бормайман),» деди. Унинг рақиби — у ундан кўра фиқҳлироқ эди — деди: «Ҳа, ё Расулуллаҳ, орамизда Аллаҳнинг Китоби билан ҳукм қилинг ва менга рухсат беринг, гапирай. Менинг ўғлим бунисининг олдида ёлланма (хизматкор) эди, у бунисининг хотини билан зино қилди. Менга менинг ўғлимга ражм (тошбўрон) бор деб айтишди. Мен ундан юз қўй ва бир хизматкор (чўри) бериб (ўғлимни) қутқариб олдим. Сўнг мен илм аҳлидан бўлган баъзи кишиларни учратдим, улар ўғлимга юз дарра ва бир йил сургун бор, ражм эса фақат бунисининг хотинига эканини айтишди.» Шунда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Жоним қўлида бўлган Зот билан қасамки, мен орамизда Аллаҳнинг Китоби билан ҳукм қиламан: юз қўй ва хизматкор сенга қайтарилади; ўғлингга эса юз дарра ва бир йил сургун (бор). Эй Унайс, бунисининг хотинининг олдига бор; агар у иқрор қилса, уни тошбўрон қил,» дедилар. У (Унайс) унинг олдига борди, у (аёл) иқрор қилди, шунда уни тошбўрон қилди.