حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ، أَنَّهُمَا أَخْبَرَاهُ أَنَّ رَجُلَيْنِ اخْتَصَمَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ أَحَدُهُمَا يَا رَسُولَ اللَّهِ اقْضِ بَيْنَنَا بِكِتَابِ اللَّهِ . وَقَالَ الآخَرُ وَكَانَ أَفْقَهَهُمَا أَجَلْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَاقْضِ بَيْنَنَا بِكِتَابِ اللَّهِ وَائْذَنْ لِي أَنْ أَتَكَلَّمَ . قَالَ " تَكَلَّمْ " . قَالَ إِنَّ ابْنِي كَانَ عَسِيفًا عَلَى هَذَا - وَالْعَسِيفُ الأَجِيرُ - فَزَنَى بِامْرَأَتِهِ فَأَخْبَرُونِي أَنَّمَا عَلَى ابْنِي الرَّجْمَ فَافْتَدَيْتُ مِنْهُ بِمِائَةِ شَاةٍ وَبِجَارِيَةٍ لِي ثُمَّ إِنِّي سَأَلْتُ أَهْلَ الْعِلْمِ فَأَخْبَرُونِي أَنَّمَا عَلَى ابْنِي جَلْدُ مِائَةٍ وَتَغْرِيبُ عَامٍ وَإِنَّمَا الرَّجْمُ عَلَى امْرَأَتِهِ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَمَا وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لأَقْضِيَنَّ بَيْنَكُمَا بِكِتَابِ اللَّهِ أَمَّا غَنَمُكَ وَجَارِيَتُكَ فَرَدٌّ إِلَيْكَ " . وَجَلَدَ ابْنَهُ مِائَةً وَغَرَّبَهُ عَامًا وَأَمَرَ أُنَيْسًا الأَسْلَمِيَّ أَنْ يَأْتِيَ امْرَأَةَ الآخَرِ فَإِنِ اعْتَرَفَتْ رَجَمَهَا فَاعْتَرَفَتْ فَرَجَمَهَا .
Бизга Абдуллаҳ ибн Маслама ал-Қаънабий Моликдан, у Ибн Шиҳобдан, у Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳ ибн Утба ибн Масъуддан, у Абу Ҳурайра ва Зайд ибн Холид ал-Жуҳанийдан ривоят қилди: Иккаласи унга хабар беришича, икки киши Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдида низолашди. Улардан бири: «Эй Расулуллаҳ, орамизда Аллаҳнинг Китоби билан ҳукм қил», деди. Иккинчиси — у иккисининг фиқҳи яхшироғи эди — : «Ҳа, эй Расулуллаҳ, орамизда Аллаҳнинг Китоби билан ҳукм қил ва менга сўзлашга рухсат бер», деди. У: «Сўзла», деди. У деди: «Менинг ўғлим бу кишининг олдида ишчи (осиф — яъни ёлланма ишчи) эди, унинг аёли билан зино қилди. Менга ўғлимга тошбўрон лозим дейишди, мен ундан юзта қўй ва бир чўрим билан тўлаб қутқариб олдим. Сўнг илм аҳлидан сўрасам, улар менга ўғлимга юз дарра ва бир йил сургун, тошбўрон эса бу кишининг аёлига лозим, дейишди». Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, орангларда Аллаҳнинг Китоби билан ҳукм қиламан. Қўйингу чўринг сенга қайтарилади», деди. Ва унинг ўғлини юз дарра уриб, бир йил сургун қилди. Унайс ал-Асламийга буюриб, нариги кишининг аёлига боришини, агар эътироф этса, уни тошбўрон қилишини айтди. Аёл эътироф этди ва у уни тошбўрон қилди.