حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ الْمُحَارِبِيُّ الْكُوفِيُّ، حَدَّثَنَا شَرِيكٌ، عَنْ أَبِي الْحَسْنَاءِ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ حَنَشٍ، عَنْ عَلِيٍّ، أَنَّهُ كَانَ يُضَحِّي بِكَبْشَيْنِ أَحَدُهُمَا عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَالآخَرُ عَنْ نَفْسِهِ، فَقِيلَ لَهُ فَقَالَ أَمَرَنِي بِهِ يَعْنِي النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم - فَلاَ أَدَعُهُ أَبَدًا . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ شَرِيكٍ . وَقَدْ رَخَّصَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ أَنْ يُضَحَّى عَنِ الْمَيِّتِ وَلَمْ يَرَ بَعْضُهُمْ أَنْ يُضَحَّى عَنْهُ . وَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ أَحَبُّ إِلَىَّ أَنْ يُتَصَدَّقَ عَنْهُ وَلاَ يُضَحَّى عَنْهُ وَإِنْ ضَحَّى فَلاَ يَأْكُلْ مِنْهَا شَيْئًا وَيَتَصَدَّقْ بِهَا كُلِّهَا . قَالَ مُحَمَّدٌ قَالَ عَلِيُّ بْنُ الْمَدِينِيِّ وَقَدْ رَوَاهُ غَيْرُ شَرِيكٍ . قُلْتُ لَهُ أَبُو الْحَسْنَاءِ مَا اسْمُهُ فَلَمْ يَعْرِفْهُ . قَالَ مُسْلِمٌ اسْمُهُ الْحَسَنُ .
Бизга Муҳаммад ибн Убайд ал-Муҳорибий ал-Куфий ривоят қилди, у деди: бизга Шарийк ривоят қилди, Абул-Ҳаснодан, у ал-Ҳакамдан, у Ҳанашдан, у Али (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у икки қўчқорни қурбонлик қилар эди: улардан бирини Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) номидан, иккинчисини ўзи номидан. Бас, унга (бу ҳақда сўралганида) у деди: «Буни менга у — яъни Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) — буюрганлар, шунинг учун мен буни ҳеч қачон тарк этмайман.» Абу Исо (Термизий) деди: Бу ҳадис ғарибдир, уни фақат Шарийкнинг ҳадиси билангина биламиз. Илм аҳлидан баъзилари ўлган (киши) номидан қурбонлик қилишга рухсат берган, баъзилари эса у номидан қурбонлик қилишни (жоиз) кўрмаган. Абдуллаҳ ибн ал-Муборак деди: Мен учун у номидан садақа қилиниши (қурбонлик қилинмаслиги) мақбулроқ, агар қурбонлик қилса, ундан ҳеч нарса емасин ва унинг ҳаммасини садақа қилсин. Муҳаммад деди: Али ибн ал-Мадиний деди: Буни Шарийкдан бошқа ҳам ривоят қилган. Мен унга: «Абул-Ҳаснонинг исми нима?» дедим, у уни билмади. Муслим деди: Унинг исми ал-Ҳасандир.