حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتِ اسْتُحِيضَتِ امْرَأَةٌ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأُمِرَتْ أَنْ تُعَجِّلَ الْعَصْرَ وَتُؤَخِّرَ الظُّهْرَ وَتَغْتَسِلَ لَهُمَا غُسْلاً . وَأَنْ تُؤَخِّرَ الْمَغْرِبَ وَتُعَجِّلَ الْعِشَاءَ وَتَغْتَسِلَ لَهُمَا غُسْلاً وَتَغْتَسِلَ لِصَلاَةِ الصُّبْحِ غُسْلاً . فَقُلْتُ لِعَبْدِ الرَّحْمَنِ أَعَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لاَ أُحَدِّثُكَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِشَىْءٍ .
Бизга Убайдуллаҳ ибн Муъоз ривоят қилди, бизга отам ривоят қилди, бизга Шуъба Абдурраҳмон ибнул-Қосимдан, у отасидан, у Оишадан ривоят қилди, у айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам даврида бир аёлга истиҳаза бўлди, шунда унга Асрни шошилиштириб, Зуҳрни кечиктириб, иккаласи учун бир ғусл қилиш; Мағрибни кечиктириб, Ишони шошилиштириб, иккаласи учун бир ғусл қилиш; ва Субҳ намози учун бир ғусл қилиш буюрилди. Мен Абдурраҳмонга: «Набий соллаллаҳу алайҳи васалламданми?» дедим. У: «Мен сенга Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ҳеч нарса ривоят қилмайман», деди.