حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرِو بْنِ أَبِي الْحَجَّاجِ أَبُو مَعْمَرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، عَنِ الْحُسَيْنِ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، قَالَ أَخْبَرَتْنِي زَيْنَبُ بِنْتُ أَبِي سَلَمَةَ، أَنَّ امْرَأَةً، كَانَتْ تُهَرَاقُ الدَّمَ - وَكَانَتْ تَحْتَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ - أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَمَرَهَا أَنْ تَغْتَسِلَ عِنْدَ كُلِّ صَلاَةٍ وَتُصَلِّيَ وَأَخْبَرَنِي أَنَّ أُمَّ بَكْرٍ أَخْبَرَتْهُ أَنَّ عَائِشَةَ قَالَتْ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ فِي الْمَرْأَةِ تَرَى مَا يَرِيبُهَا بَعْدَ الطُّهْرِ " إِنَّمَا هِيَ - أَوْ قَالَ إِنَّمَا هُوَ - عِرْقٌ أَوْ قَالَ عُرُوقٌ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَفِي حَدِيثِ ابْنِ عَقِيلٍ الأَمْرَانِ جَمِيعًا وَقَالَ " إِنْ قَوِيتِ فَاغْتَسِلِي لِكُلِّ صَلاَةٍ وَإِلاَّ فَاجْمَعِي " . كَمَا قَالَ الْقَاسِمُ فِي حَدِيثِهِ وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْقَوْلُ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ عَلِيٍّ وَابْنِ عَبَّاسٍ رضى الله عنهما .
Бизга Абдуллаҳ ибн Амр ибн Абул-Ҳажжож Абу Маъмар ривоят қилди, бизга Абдулворис Ҳусайндан, у Яҳё ибн Абу Касирдан, у Абу Саламадан ривоят қилди, у айтди: Менга Зайнаб бинти Абу Салама хабар бердики, бир аёлга қон келар эди — у Абдурраҳмон ибн Авфнинг хотини эди — Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга ҳар намоз олдидан ғусл қилиб намоз ўқишни буюрди. Ва менга хабар бердики, Умм Бакр унга хабар бердики, Оиша айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам покликдан кейин ўзини шубҳага соладиган нарса кўрган аёл ҳақида: «Бу, албатта, — ёки: бу, албатта — бир томир, ёки: томирлардир», деди. Абу Довуд айтди: Ибн Ақил ҳадисида иккала иш ҳам жамланган, у: «Агар кучинг етса, ҳар намоз учун ғусл қил, бўлмаса, намозларни жамла», деди — Қосим ўз ҳадисида айтганидек. Бу сўз Саъид ибн Жубайрдан, у Али ва Ибн Аббос розияллаҳу анҳумодан ҳам ривоят қилинган.