Сунани Насоий — 204-ҳадис

Таҳорат китоби · Ҳайз муддатлари ҳақида

204-ҳадисСунани Насоий · Таҳорат китоби

أَخْبَرَنَا الرَّبِيعُ بْنُ سُلَيْمَانَ بْنِ دَاوُدَ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ حَدَّثَنَا الْهَيْثَمُ بْنُ حُمَيْدٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي النُّعْمَانُ، وَالأَوْزَاعِيُّ، وَأَبُو مُعَيْدٍ - وَهُوَ حَفْصُ بْنُ غَيْلاَنَ - عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، وَعَمْرَةُ بِنْتُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتِ اسْتُحِيضَتْ أُمُّ حَبِيبَةَ بِنْتُ جَحْشٍ امْرَأَةُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ وَهِيَ أُخْتُ زَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ فَاسْتَفْتَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ إِنَّ هَذِهِ لَيْسَتْ بِالْحَيْضَةِ وَلَكِنْ هَذَا عِرْقٌ فَإِذَا أَدْبَرَتِ الْحَيْضَةُ فَاغْتَسِلِي وَصَلِّي وَإِذَا أَقْبَلَتْ فَاتْرُكِي لَهَا الصَّلاَةَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَتْ عَائِشَةُ فَكَانَتْ تَغْتَسِلُ لِكُلِّ صَلاَةٍ وَتُصَلِّي وَكَانَتْ تَغْتَسِلُ أَحْيَانًا فِي مِرْكَنٍ فِي حُجْرَةِ أُخْتِهَا زَيْنَبَ وَهِيَ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى أَنَّ حُمْرَةَ الدَّمِ لَتَعْلُو الْمَاءَ وَتَخْرُجُ فَتُصَلِّي مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَمَا يَمْنَعُهَا ذَلِكَ مِنَ الصَّلاَةِ ‏.‏

Бизга Робиъ ибн Сулаймон ибн Довуд хабар берди, у деди: бизга Абдуллаҳ ибн Юсуф ривоят қилди, у деди: бизга ал-Ҳайсам ибн Ҳумайд ривоят қилди, у деди: менга ан-Нуъмон, ал-Авзоий ва Абу Муъайд — у Ҳафс ибн Ғайлондир — хабар бердилар, улар аз-Зуҳрийдан, у деди: менга Урва ибн аз-Зубайр ва Амра бинт Абдурраҳмон хабар бердилар, улар Оишадан (ривоят қилдики), у деди: Абдурраҳмон ибн Авфнинг аёли, Зайнаб бинт Жаҳшнинг синглиси бўлган Умм Ҳабиба бинт Жаҳш истиҳоза (ҳайздан ташқари қон кетиши) бўлди ва Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан фатво сўради. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга: «Албатта, бу ҳайз эмас, балки бу бир томирдир. Ҳайз кетганда ғусл қилиб намоз ўқи, у келганда эса унинг учун намозни тарк эт,» дедилар. Оиша деди: Бас, у (Умм Ҳабиба) ҳар намоз учун ғусл қилиб намоз ўқирди. Баъзан у синглиси Зайнабнинг ҳужрасида бир тоғорада ғусл қиларди, ҳолбуки у (Зайнаб) Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳузурларида эди. Ҳатто қоннинг қизиллиги сув устига кўтарилиб чиқиб турарди, у эса Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан намоз ўқирди ва бу уни намоздан тўсмасди.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Абу Довуд, 285-ҳадисТаҳорат китоби

Албатта, бу ҳайз эмас, балки бу бир томирдир. Бас, ғусл қилиб намоз ўқи Ҳайз келганда намозни тарк қил, у кетганда ғусл қилиб намоз ўқи Унга ҳайз кунларида намозни тарк қилишни буюрди

Сунани Абу Довуд, 280-ҳадисТаҳорат китоби

Албатта, бу ҳайз эмас, бир томирдир. Бас, қара: ҳайзинг келганда намоз ўқима, ҳайзинг ўтиб кетганда покланиб ол, сўнг ҳайз билан ҳайз орасида намоз ўқи

Сунани Насоий, 203-ҳадисТаҳорат китоби

Албатта, бу ҳайз эмас, балки бу бир томирдир. Бас, ғусл қил, сўнгра намоз ўқи,

Саҳиҳул Бухорий, 320-ҳадисҲайз китоби

Бу — (қон) томиридир, ҳайз эмас. Ҳайз келганда, намозни тарк эт; (ҳайз) кетганда эса, ғусл қилиб, намоз ўқи,

Сунани Насоий, 201-ҳадисТаҳорат китоби

Бу фақат бир томирдир. Ҳайз келганда намозни тарк эт, у кетганда эса қонни ўзингдан ювиб ташлаб, сўнгра намоз ўқи,

Сунани Насоий, 205-ҳадисТаҳорат китоби

Албатта, бу ҳайз эмас, балки бу бир томирдир. Бас, ғусл қилиб намоз ўқи,