حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَقِيلٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ الْمُرَادِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، وَعَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ أُمَّ حَبِيبَةَ بِنْتَ جَحْشٍ خَتَنَةَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَتَحْتَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ اسْتُحِيضَتْ سَبْعَ سِنِينَ فَاسْتَفْتَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي ذَلِكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ هَذِهِ لَيْسَتْ بِالْحَيْضَةِ وَلَكِنْ هَذَا عِرْقٌ فَاغْتَسِلِي وَصَلِّي " . قَالَتْ عَائِشَةُ فَكَانَتْ تَغْتَسِلُ فِي مِرْكَنٍ فِي حُجْرَةِ أُخْتِهَا زَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ حَتَّى تَعْلُوَ حُمْرَةُ الدَّمِ الْمَاءَ .
Бизга Ибн Абу Ақил ва Муҳаммад ибн Салама ал-Муродий ривоят қилиб айтишди: бизга Ибн Ваҳб Амр ибнул-Ҳорисдан, у Ибн Шиҳобдан, у Урва ибну Зубайр ва Амра бинти Абдурраҳмондан, улар Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг хотини Оишадан ривоят қилишди. Умм Ҳабиба бинти Жаҳшга — Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг қариндоши ва Абдурраҳмон ибн Авфнинг хотини — етти йил истиҳаза бўлди. У бу ҳақда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан фатво сўради. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Албатта, бу ҳайз эмас, балки бу бир томирдир. Бас, ғусл қилиб намоз ўқи», деди. Оиша айтди: У опаси Зайнаб бинти Жаҳшнинг ҳужрасидаги тоғорада ғусл қилар эди, ҳатто қоннинг қизиллиги сувдан устун чиқиб турар эди.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا عَنْبَسَةُ، حَدَّثَنَا يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَخْبَرَتْنِي عَمْرَةُ بِنْتُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أُمِّ حَبِيبَةَ، بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَتْ عَائِشَةُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا . فَكَانَتْ تَغْتَسِلُ لِكُلِّ صَلاَةٍ .
Бизга Аҳмад ибн Солиҳ ривоят қилди, бизга Анбаса ривоят қилди, бизга Юнус Ибн Шиҳобдан ривоят қилди: менга Амра бинти Абдурраҳмон Умм Ҳабибадан ушбу ҳадисни хабар берди. Оиша розияллаҳу анҳо айтди: Бас, у ҳар намоз учун ғусл қилар эди.
حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ خَالِدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَوْهَبٍ الْهَمْدَانِيُّ، حَدَّثَنِي اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ فِيهِ فَكَانَتْ تَغْتَسِلُ لِكُلِّ صَلاَةٍ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ الْقَاسِمُ بْنُ مَبْرُورٍ عَنْ يُونُسَ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَمْرَةَ عَنْ عَائِشَةَ عَنْ أُمِّ حَبِيبَةَ بِنْتِ جَحْشٍ وَكَذَلِكَ رَوَاهُ مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عَمْرَةَ عَنْ عَائِشَةَ وَرُبَّمَا قَالَ مَعْمَرٌ عَنْ عَمْرَةَ عَنْ أُمِّ حَبِيبَةَ بِمَعْنَاهُ وَكَذَلِكَ رَوَاهُ إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ وَابْنُ عُيَيْنَةَ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عَمْرَةَ عَنْ عَائِشَةَ وَقَالَ ابْنُ عُيَيْنَةَ فِي حَدِيثِهِ وَلَمْ يَقُلْ إِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَمَرَهَا أَنْ تَغْتَسِلَ . وَكَذَلِكَ رَوَاهُ الأَوْزَاعِيُّ أَيْضًا قَالَ فِيهِ قَالَتْ عَائِشَةُ فَكَانَتْ تَغْتَسِلُ لِكُلِّ صَلاَةٍ .
Бизга Язид ибн Холид ибн Абдуллаҳ ибн Мавҳаб ал-Ҳамдоний ривоят қилди, менга Лайс ибн Саъд Ибн Шиҳобдан, у Урвадан, у Оишадан ушбу ҳадисни ривоят қилди, унда: Бас, у ҳар намоз учун ғусл қилар эди, деди. Абу Довуд айтди: Буни Қосим ибн Мабрур Юнусдан, у Ибн Шиҳобдан, у Амрадан, у Оишадан, у Умм Ҳабиба бинти Жаҳшдан ривоят қилди. Шунингдек буни Маъмар Зуҳрийдан, у Амрадан, у Оишадан ривоят қилди. Баъзан Маъмар Амрадан, у Умм Ҳабибадан деб шу маънода айтар эди. Шунингдек буни Иброҳим ибн Саъд ва Ибн Уяйна Зуҳрийдан, у Амрадан, у Оишадан ривоят қилишди. Ибн Уяйна ўз ҳадисида Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам унга ғусл қилишни буюрди, демади. Шунингдек буни Авзоий ҳам ривоят қилди, унда: Оиша айтди, у ҳар намоз учун ғусл қилар эди, деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ الْمُسَيَّبِيُّ، حَدَّثَنِي أَبِي، عَنِ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، وَعَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ أُمَّ حَبِيبَةَ، اسْتُحِيضَتْ سَبْعَ سِنِينَ فَأَمَرَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ تَغْتَسِلَ فَكَانَتْ تَغْتَسِلُ لِكُلِّ صَلاَةٍ .
Бизга Муҳаммад ибн Ишоқ ал-Мусайябий ривоят қилди, менга отам Ибн Абу Зиъбдан, у Ибн Шиҳобдан, у Урва ва Амра бинти Абдурраҳмондан, улар Оишадан ривоят қилди. Умм Ҳабибага етти йил истиҳаза бўлди, шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга ғусл қилишни буюрди, у эса ҳар намоз учун ғусл қилар эди.
حَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، عَنْ عَبْدَةَ، عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ أُمَّ حَبِيبَةَ بِنْتَ جَحْشٍ، اسْتُحِيضَتْ فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَمَرَهَا بِالْغُسْلِ لِكُلِّ صَلاَةٍ وَسَاقَ الْحَدِيثَ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَرَوَاهُ أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ وَلَمْ أَسْمَعْهُ مِنْهُ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ كَثِيرٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتِ اسْتُحِيضَتْ زَيْنَبُ بِنْتُ جَحْشٍ فَقَالَ لَهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " اغْتَسِلِي لِكُلِّ صَلاَةٍ " . وَسَاقَ الْحَدِيثَ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَرَوَاهُ عَبْدُ الصَّمَدِ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ كَثِيرٍ قَالَ " تَوَضَّئِي لِكُلِّ صَلاَةٍ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَهَذَا وَهَمٌ مِنْ عَبْدِ الصَّمَدِ وَالْقَوْلُ فِيهِ قَوْلُ أَبِي الْوَلِيدِ .
Бизга Ҳаннод ибн Сарий Абдадан, у Ибн Ишоқдан, у Зуҳрийдан, у Урвадан, у Оишадан ривоят қилди. Умм Ҳабиба бинти Жаҳшга Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам даврида истиҳаза бўлди, шунда у унга ҳар намоз учун ғусл қилишни буюрди — ва ҳадисни давом эттирди. Абу Довуд айтди: Буни Абул-Валид ат-Таёлисий ривоят қилди — мен буни ундан эшитмадим — Сулаймон ибн Касирдан, у Зуҳрийдан, у Урвадан, у Оишадан: у айтди: Зайнаб бинти Жаҳшга истиҳаза бўлди, шунда Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам унга: «Ҳар намоз учун ғусл қил», деди — ва ҳадисни давом эттирди. Абу Довуд айтди: Буни Абдуссамад Сулаймон ибн Касирдан ривоят қилди, у: «Ҳар намоз учун таҳорат қил», деди. Абу Довуд айтди: Бу Абдуссамаднинг ваҳмидир, ундаги тўғри сўз Абул-Валиднинг сўзидир.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرِو بْنِ أَبِي الْحَجَّاجِ أَبُو مَعْمَرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، عَنِ الْحُسَيْنِ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، قَالَ أَخْبَرَتْنِي زَيْنَبُ بِنْتُ أَبِي سَلَمَةَ، أَنَّ امْرَأَةً، كَانَتْ تُهَرَاقُ الدَّمَ - وَكَانَتْ تَحْتَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ - أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَمَرَهَا أَنْ تَغْتَسِلَ عِنْدَ كُلِّ صَلاَةٍ وَتُصَلِّيَ وَأَخْبَرَنِي أَنَّ أُمَّ بَكْرٍ أَخْبَرَتْهُ أَنَّ عَائِشَةَ قَالَتْ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ فِي الْمَرْأَةِ تَرَى مَا يَرِيبُهَا بَعْدَ الطُّهْرِ " إِنَّمَا هِيَ - أَوْ قَالَ إِنَّمَا هُوَ - عِرْقٌ أَوْ قَالَ عُرُوقٌ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَفِي حَدِيثِ ابْنِ عَقِيلٍ الأَمْرَانِ جَمِيعًا وَقَالَ " إِنْ قَوِيتِ فَاغْتَسِلِي لِكُلِّ صَلاَةٍ وَإِلاَّ فَاجْمَعِي " . كَمَا قَالَ الْقَاسِمُ فِي حَدِيثِهِ وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْقَوْلُ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ عَلِيٍّ وَابْنِ عَبَّاسٍ رضى الله عنهما .
Бизга Абдуллаҳ ибн Амр ибн Абул-Ҳажжож Абу Маъмар ривоят қилди, бизга Абдулворис Ҳусайндан, у Яҳё ибн Абу Касирдан, у Абу Саламадан ривоят қилди, у айтди: Менга Зайнаб бинти Абу Салама хабар бердики, бир аёлга қон келар эди — у Абдурраҳмон ибн Авфнинг хотини эди — Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга ҳар намоз олдидан ғусл қилиб намоз ўқишни буюрди. Ва менга хабар бердики, Умм Бакр унга хабар бердики, Оиша айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам покликдан кейин ўзини шубҳага соладиган нарса кўрган аёл ҳақида: «Бу, албатта, — ёки: бу, албатта — бир томир, ёки: томирлардир», деди. Абу Довуд айтди: Ибн Ақил ҳадисида иккала иш ҳам жамланган, у: «Агар кучинг етса, ҳар намоз учун ғусл қил, бўлмаса, намозларни жамла», деди — Қосим ўз ҳадисида айтганидек. Бу сўз Саъид ибн Жубайрдан, у Али ва Ибн Аббос розияллаҳу анҳумодан ҳам ривоят қилинган.