حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتِ اسْتُحِيضَتِ امْرَأَةٌ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأُمِرَتْ أَنْ تُعَجِّلَ الْعَصْرَ وَتُؤَخِّرَ الظُّهْرَ وَتَغْتَسِلَ لَهُمَا غُسْلاً . وَأَنْ تُؤَخِّرَ الْمَغْرِبَ وَتُعَجِّلَ الْعِشَاءَ وَتَغْتَسِلَ لَهُمَا غُسْلاً وَتَغْتَسِلَ لِصَلاَةِ الصُّبْحِ غُسْلاً . فَقُلْتُ لِعَبْدِ الرَّحْمَنِ أَعَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لاَ أُحَدِّثُكَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِشَىْءٍ .
Бизга Убайдуллаҳ ибн Муъоз ривоят қилди, бизга отам ривоят қилди, бизга Шуъба Абдурраҳмон ибнул-Қосимдан, у отасидан, у Оишадан ривоят қилди, у айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам даврида бир аёлга истиҳаза бўлди, шунда унга Асрни шошилиштириб, Зуҳрни кечиктириб, иккаласи учун бир ғусл қилиш; Мағрибни кечиктириб, Ишони шошилиштириб, иккаласи учун бир ғусл қилиш; ва Субҳ намози учун бир ғусл қилиш буюрилди. Мен Абдурраҳмонга: «Набий соллаллаҳу алайҳи васалламданми?» дедим. У: «Мен сенга Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ҳеч нарса ривоят қилмайман», деди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ سَهْلَةَ بِنْتَ سُهَيْلٍ، اسْتُحِيضَتْ فَأَتَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَمَرَهَا أَنْ تَغْتَسِلَ عِنْدَ كُلِّ صَلاَةٍ فَلَمَّا جَهَدَهَا ذَلِكَ أَمَرَهَا أَنْ تَجْمَعَ بَيْنَ الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ بِغُسْلٍ وَالْمَغْرِبِ وَالْعِشَاءِ بِغُسْلٍ وَتَغْتَسِلَ لِلصُّبْحِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَرَوَاهُ ابْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ امْرَأَةً اسْتُحِيضَتْ فَسَأَلَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَمَرَهَا بِمَعْنَاهُ .
Бизга Абдулазиз ибн Яҳё ривоят қилди, менга Муҳаммад ибн Салама Муҳаммад ибн Ишоқдан, у Абдурраҳмон ибнул-Қосимдан, у отасидан, у Оишадан ривоят қилди. Саҳла бинти Суҳайлга истиҳаза бўлди, у Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳузурига келди, у эса унга ҳар намоз олдидан ғусл қилишни буюрди. Бу уни қийнаганда, унга Зуҳр билан Асрни бир ғусл билан, Мағриб билан Ишони бир ғусл билан жамлашни ва Субҳ учун ғусл қилишни буюрди. Абу Довуд айтди: Буни Ибн Уяйна Абдурраҳмон ибнул-Қосимдан, у отасидан ривоят қилдики, бир аёлга истиҳаза бўлди, у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан сўради, у эса унга шу маънода буюрди.
حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ بَقِيَّةَ، أَخْبَرَنَا خَالِدٌ، عَنْ سُهَيْلٍ، - يَعْنِي ابْنَ أَبِي صَالِحٍ - عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ عُمَيْسٍ، قَالَتْ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ أَبِي حُبَيْشٍ اسْتُحِيضَتْ مُنْذُ كَذَا وَكَذَا فَلَمْ تُصَلِّ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " سُبْحَانَ اللَّهِ إِنَّ هَذَا مِنَ الشَّيْطَانِ لِتَجْلِسْ فِي مِرْكَنٍ فَإِذَا رَأَتْ صُفْرَةً فَوْقَ الْمَاءِ فَلْتَغْتَسِلْ لِلظُّهْرِ وَالْعَصْرِ غُسْلاً وَاحِدًا وَتَغْتَسِلْ لِلْمَغْرِبِ وَالْعِشَاءِ غُسْلاً وَاحِدًا وَتَغْتَسِلْ لِلْفَجْرِ غُسْلاً وَاحِدًا وَتَتَوَضَّأْ فِيمَا بَيْنَ ذَلِكَ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ مُجَاهِدٌ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ لَمَّا اشْتَدَّ عَلَيْهَا الْغُسْلُ أَمَرَهَا أَنْ تَجْمَعَ بَيْنَ الصَّلاَتَيْنِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَرَوَاهُ إِبْرَاهِيمُ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ وَهُوَ قَوْلُ إِبْرَاهِيمَ النَّخَعِيِّ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَدَّادٍ .
Бизга Ваҳб ибн Бақийя ривоят қилди, бизга Холид Суҳайлдан — яъни ибн Абу Солиҳдан — у Зуҳрийдан, у Урва ибну Зубайрдан, у Асмо бинти Умайсдан хабар берди. У айтди: «Эй Расулуллаҳ, Фотима бинти Абу Ҳубайшга фалон-фалон вақтдан бери истиҳаза бўлиб, намоз ўқиёлмади», дедим. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Субҳаналлаҳ, бу шайтондандир. У тоғорада ўтирсин, сув устида сариқликни кўрса, Зуҳр ва Аср учун бир ғусл қилсин, Мағриб ва Ишо учун бир ғусл қилсин, Фажр учун бир ғусл қилсин ва улар орасида таҳорат қилиб турсин», деди. Абу Довуд айтди: Буни Мужоҳид Ибн Аббосдан ривоят қилди: ғусл унга оғирлик қилганда, у унга икки намозни жамлашни буюрди. Абу Довуд айтди: Буни Иброҳим Ибн Аббосдан ривоят қилди, бу Иброҳим ан-Нахаий ва Абдуллаҳ ибн Шаддоднинг сўзидир.