حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي عُبَيْدٍ، عَنْ سَلَمَةَ بْنِ الأَكْوَعِ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي الْمَغْرِبَ إِذَا غَرَبَتِ الشَّمْسُ وَتَوَارَتْ بِالْحِجَابِ " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ جَابِرٍ وَالصُّنَابِحِيِّ وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ وَأَنَسٍ وَرَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ وَأَبِي أَيُّوبَ وَأُمِّ حَبِيبَةَ وَعَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ وَابْنِ عَبَّاسٍ . وَحَدِيثُ الْعَبَّاسِ قَدْ رُوِيَ مَوْقُوفًا عَنْهُ وَهُوَ أَصَحُّ . وَالصُّنَابِحِيُّ لَمْ يَسْمَعْ مِنَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ صَاحِبُ أَبِي بَكْرٍ رضى الله عنه . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ سَلَمَةَ بْنِ الأَكْوَعِ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَهُوَ قَوْلُ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَمَنْ بَعْدَهُمْ مِنَ التَّابِعِينَ اخْتَارُوا تَعْجِيلَ صَلاَةِ الْمَغْرِبِ وَكَرِهُوا تَأْخِيرَهَا حَتَّى قَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ لَيْسَ لِصَلاَةِ الْمَغْرِبِ إِلاَّ وَقْتٌ وَاحِدٌ وَذَهَبُوا إِلَى حَدِيثِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم حَيْثُ صَلَّى بِهِ جِبْرِيلُ . وَهُوَ قَوْلُ ابْنِ الْمُبَارَكِ وَالشَّافِعِيِّ .
Бизга Қутайба ривоят қилди, бизга Ҳотим ибн Исмоил, Язид ибн Абу Убайддан, у Салама ибн ал-Акваъдан (ривоят қилди), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Шамол ботиб, парда ортига яширинганда Мағрибни ўқир эдилар. (Абу Исо) деди: Бу бобда Жобир, ас-Сунобиҳий, Зайд ибн Холид, Анас, Рофеъ ибн Хадиж, Абу Айюб, Умм Ҳабиба, Аббос ибн Абдулмутталиб ва Ибн Аббосдан ҳам (ривоятлар) бор. Аббоснинг ҳадиси ундан мавқуф (саҳобада тўхтаган) ҳолда ривоят қилинган, ва бу саҳиҳроқдир. Ас-Сунобиҳий эса Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан эшитмаган, у Абу Бакр (розияллаҳу анҳу)нинг саҳобасидир. Абу Исо (Термизий) деди: Салама ибн ал-Акваънинг ҳадиси ҳасан саҳиҳ ҳадисдир. Бу Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг саҳобаларидан ва уларнинг кетидан келган тобеинлардан кўпчилик илм аҳлининг сўзидир; улар Мағриб намозини эртароқ ўқишни ихтиёр қилганлар ва уни кечиктиришни ёқтирмаганлар. Ҳатто баъзи илм аҳли: «Мағриб намозининг фақат битта вақти бор,» деганлар ва Жибрил (алайҳиссалом) Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга ўқиган пайтдаги Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳадисига суянганлар. Бу Ибнул-Муборак ва Шофеийнинг сўзидир.