حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي زَائِدَةَ، عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَيَّاشٍ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، هُوَ الشَّيْبَانِيُّ عَنِ الشَّعْبِيِّ، قَالَ قَالَ الْمُغِيرَةُ بْنُ شُعْبَةَ أَهْدَى دِحْيَةُ الْكَلْبِيُّ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خُفَّيْنِ فَلَبِسَهُمَا . قَالَ أَبُو عِيسَى وَقَالَ إِسْرَائِيلُ عَنْ جَابِرٍ عَنْ عَامِرٍ وَجُبَّةً فَلَبِسَهُمَا حَتَّى تَخَرَّقَا لاَ يَدْرِي النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَذَكِيٌّ هُمَا أَمْ لاَ . وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ . أَبُو إِسْحَاقَ الَّذِي رَوَى هَذَا عَنِ الشَّعْبِيِّ هُوَ أَبُو إِسْحَاقَ الشَّيْبَانِيُّ وَاسْمُهُ سُلَيْمَانُ وَالْحَسَنُ بْنُ عَيَّاشٍ هُوَ أَخُو أَبِي بَكْرِ بْنِ عَيَّاشٍ .
Бизга Қутайба ривоят қилди, бизга ибн Абу Зоида ривоят қилди, ал-Ҳасан ибн Айёшдан, у Абу Ис-ҳоқдан — у аш-Шайбонийдир — у аш-Шаъбийдан (ривоят қилдики), у деди: ал-Муғийра ибн Шуъба деди: Диҳя ал-Калбий Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га бир жуфт махси (хуфф) ҳадя қилди, ул зот уларни кийдилар. Абу Исо (Термизий) деди: Исроил Жобирдан, у Омирдан: «ва бир жубба (ҳам ҳадя қилди), ул зот уларни тешилиб кетгунча кийдилар; Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) улар (сўйилиб) ҳалол қилинган (ҳайвон териси) дан эдими ёки йўқми билмас эдилар,» (деб ривоят қилган). Бу ҳадис ҳасан ғарибдир. Буни аш-Шаъбийдан ривоят қилган Абу Ис-ҳоқ — бу Абу Ис-ҳоқ аш-Шайбонийдир, исми Сулаймон. Ал-Ҳасан ибн Айёш эса Абу Бакр ибн Айёшнинг укасидир.