حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ الصَّبَّاحِ الْبَزَّارُ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي يَزِيدَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ أُمَّ أَيُّوبَ، أَخْبَرَتْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم نَزَلَ عَلَيْهِمْ فَتَكَلَّفُوا لَهُ طَعَامًا فِيهِ مِنْ بَعْضِ هَذِهِ الْبُقُولِ فَكَرِهَ أَكْلَهُ فَقَالَ لأَصْحَابِهِ " كُلُوهُ فَإِنِّي لَسْتُ كَأَحَدِكُمْ إِنِّي أَخَافُ أَنْ أُوذِيَ صَاحِبِي " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ . وَأُمُّ أَيُّوبَ هِيَ امْرَأَةُ أَبِي أَيُّوبَ الأَنْصَارِيِّ .
Бизга ал-Ҳасан ибн ас-Саббоҳ ал-Баззор ривоят қилди, у деди: бизга Суфён ибн Уяйна ривоят қилди, Убайдуллаҳ ибн Абу Язиддан, у отасидан (ривоят қилдики), Умму Айюб унга хабар бердики, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уларникига (меҳмон бўлиб) тушдилар, улар у зот учун ушбу кўкатларнинг баъзисидан (қўшилган) таом тайёрлашди. (Набий) уни ейишни ёқтирмадилар ва саҳобаларига: «Уни енглар, мен сизлардан бирортангизга ўхшамайман, мен суҳбатдошимга (яъни малоикага) озор етказишимдан қўрқаман,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳ ғарибдир. Умму Айюб эса Абу Айюб ал-Ансорийнинг хотинидир.