حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَأَبُو كُرَيْبٍ - وَاللَّفْظُ لأَبِي كُرَيْبٍ - قَالَ ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ شَقِيقٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كُنَّا نَمْشِي مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَمَرَّ بِابْنِ صَيَّادٍ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " قَدْ خَبَأْتُ لَكَ خَبِيئًا " . فَقَالَ دُخٌّ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اخْسَأْ فَلَنْ تَعْدُوَ قَدْرَكَ " . فَقَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ دَعْنِي فَأَضْرِبَ عُنُقَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " دَعْهُ فَإِنْ يَكُنِ الَّذِي تَخَافُ لَنْ تَسْتَطِيعَ قَتْلَهُ " .
Бизга Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Нумайр, Ишоқ ибн Иброҳим ва Абу Курайб — матн Абу Курайбники — ривоят қилди; Ибн Нумайр: бизга ривоят қилди, деди, қолган иккиси эса: бизга хабар берди, дедилар; Абу Муовия, бизга ал-Аъмаш Шақиқдан, у Абдуллаҳдан ривоят қилди. Абдуллаҳ: Биз Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васаллам билан бирга юрар эдик, у Ибн Сайёд ёнидан ўтдилар ва унга Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Мен сенга бир нарса яширдим (кўнглимда бир нарса ўйладим)», дедилар. У: «Дух», деди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Йўқол, сен ўз даражангдан ўтолмайсан», дедилар. Умар: Эй Аллаҳнинг Расули, мени қўйинг, унинг бўйнини урай, деди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Уни қўй, агар у сен қўрқаётган киши бўлса, уни ўлдиришга қодир бўлмайсан», дедилар, деди.