حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا سَالِمُ بْنُ نُوحٍ، عَنِ الْجُرَيْرِيِّ، عَنْ أَبِي نَضْرَةَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، قَالَ لَقِيَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ فِي بَعْضِ طُرُقِ الْمَدِينَةِ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَتَشْهَدُ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ " . فَقَالَ هُوَ أَتَشْهَدُ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " آمَنْتُ بِاللَّهِ وَمَلاَئِكَتِهِ وَكُتُبِهِ مَا تَرَى " . قَالَ أَرَى عَرْشًا عَلَى الْمَاءِ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " تَرَى عَرْشَ إِبْلِيسَ عَلَى الْبَحْرِ وَمَا تَرَى " . قَالَ أَرَى صَادِقَيْنِ وَكَاذِبًا أَوْ كَاذِبَيْنِ وَصَادِقًا . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لُبِسَ عَلَيْهِ دَعُوهُ " .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно ривоят қилди, бизга Солим ибн Нуҳ ал-Журайрийдан, у Абу Назрадан, у Абу Саийддан ривоят қилди. Абу Саийд: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам, Абу Бакр ва Умар билан бирга Мадинанинг баъзи йўлларида унга (Ибн Сайёдга) дуч келдилар. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга: «Мен Аллаҳнинг Расули эканимга гувоҳлик берасанми?» дедилар. У эса: Сен мен Аллаҳнинг расули эканимга гувоҳлик берасанми? деди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Мен Аллаҳга, Унинг малоикаларига ва Унинг китобларига иймон келтирдим. Сен нима кўряпсан?» дедилар. У: Сув устида бир арш кўряпман, деди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Сен Иблиснинг денгиз устидаги аршини кўряпсан, яна нима кўряпсан?» дедилар. У: Икки ростгўй ва бир ёлғончини, ёки икки ёлғончи ва бир ростгўйни кўряпман, деди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Унга иш чалкаш қилиб қўйилди, уни қўйинглар», дедилар, деди.