حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ الزُّبَيْرِيُّ، وَأَبُو نُعَيْمٍ قَالاَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عِيسَى، عَنْ رَجُلٍ، يُقَالُ لَهُ عَطَاءٌ مِنْ أَهْلِ الشَّامِ عَنْ أَبِي أَسِيدٍ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " كُلُوا الزَّيْتَ وَادَّهِنُوا بِهِ فَإِنَّهُ مِنْ شَجَرَةٍ مُبَارَكَةٍ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ إِنَّمَا نَعْرِفُهُ مِنْ حَدِيثِ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عِيسَى .
Бизга Маҳмуд ибн Ғайлон ривоят қилди, у деди: бизга Абу Аҳмад аз-Зубайрий ва Абу Нуайм ривоят қилиб, улар: бизга Суфён, Абдуллаҳ ибн Исодан, у Шом аҳлидан бўлган Ато деб аталадиган бир кишидан, у Абу Асиддан (ривоят қилдики), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Зайтун мойини енглар ва у билан мойланинглар, чунки у муборак дарахтдандир,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис бу йўналишдан ғарибдир, биз уни фақат Суфён ас-Саврийнинг Абдуллаҳ ибн Исодан (қилган) ривоятидан биламиз.