196-ҳадисСунани Термизий · Намоз китоби
حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَبْدِ الْمُنْعِمِ، نَحْوَهُ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ جَابِرٍ هَذَا حَدِيثٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ مِنْ حَدِيثِ عَبْدِ الْمُنْعِمِ وَهُوَ إِسْنَادٌ مَجْهُولٌ وَعَبْدُ الْمُنْعِمِ شَيْخٌ بَصْرِيٌّ .
Бизга Абд ибн Ҳумайд ривоят қилди, у деди: бизга Юнус ибн Муҳаммад ривоят қилди, у Абдулмунъимдан шунга ўхшаш (ривоят қилди). Абу Исо (Термизий) деди: Жобирнинг бу ҳадисини биз фақат шу йўл билан — Абдулмунъимнинг ҳадисидан биламиз, у мажҳул (номаълум) исноддир, Абдулмунъим эса басралик шайхдир.