612-ҳадисСунани Термизий · Сафар китоби
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حُمَيْدٍ الرَّازِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا نُعَيْمُ بْنُ مَيْسَرَةَ النَّحْوِيُّ، عَنْ خَالِدِ بْنِ زِيَادٍ، نَحْوَهُ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ مِثْلَ هَذَا إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ مُقَاتِلِ بْنِ حَيَّانَ عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ .
Бизга Муҳаммад ибн Ҳумайд ар-Розий ривоят қилди, у деди: бизга Нуайм ибн Майсара ан-Наҳвий ривоят қилди, Холид ибн Зиёддан, шу каби (ривоят қилди). Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ғарибдир, биз унинг бундай (шаклини) фақат Муқотил ибн Ҳайённинг Шаҳр ибн Ҳавшабдан (қилган) ҳадисидан биламиз.