Сунани Термизий — 613-ҳадис

Сафар китоби · Жунуб кишига таҳорат қилиб ейиш ва ухлаш рухсати

613-ҳадисСунани Термизий · Сафар китоби

حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا قَبِيصَةُ، عَنْ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ، عَنْ عَطَاءٍ الْخُرَاسَانِيِّ، عَنْ يَحْيَى بْنِ يَعْمَرَ، عَنْ عَمَّارٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم رَخَّصَ لِلْجُنُبِ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَأْكُلَ أَوْ يَشْرَبَ أَوْ يَنَامَ أَنْ يَتَوَضَّأَ وُضُوءَهُ لِلصَّلاَةِ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏

Бизга Ҳаннод ривоят қилди, бизга Қабиса ривоят қилди, Ҳаммод ибн Саламадан, у Ато ал-Хуросонийдан, у Яҳё ибн Яъмардан, у Аммордан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) жунубга, агар у таом емоқчи ёки ичмоқчи ёки ухламоқчи бўлса, намоздаги таҳоратидай таҳорат олишига рухсат бердилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Абу Довуд, 224-ҳадисТаҳорат китоби

ки: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ейишни ёки ухлашни хоҳлаганларида таҳорат олар эдилар. Яъни жунуб бўлганларида (деб назарда тутади).

Саҳиҳи Муслим, 700-ҳадисҲайз китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) жунуб бўлганида ва емоқчи ёки ухламоқчи бўлганида, намоз учун (қиладиган) вузусидек вузу қилар эди.

Сунани Насоий, 255-ҳадисТаҳорат китоби

Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) — Амр эса: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) — жанобатли ҳолатда емоқчи ёки ухламоқчи бўлганларида таҳорат қилар эдилар. Амр ўз ҳадисида: «намоз учун қиладиган таҳоратдек»…

Сунани Насоий, 257-ҳадисТаҳорат китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) жанобатли ҳолатда ухламоқчи бўлганларида таҳорат қилар, емоқчи ёки ичмоқчи бўлганларида эса — (Оиша) деди — икки қўлларини ювиб, сўнг ер ёки ичар эдилар.

Сунани Термизий, 1313-ҳадисСавдо-сотиқ китоби

ки), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) муҳоқала, музобана, мухобара ва муоавомадан қайтардилар ва ароёда (эса) рухсат бердилар. Абу Исо (Термизий) деди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.

Сунани Термизий, 1888-ҳадисИчимликлар китоби

ки), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) идишга нафас олишдан ёки унга пуфлашдан қайтардилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.