حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي زِيَادٍ الْقَطَوَانِيُّ الْكُوفِيُّ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا غَالِبٌ أَبُو بِشْرٍ، عَنْ أَيُّوبَ بْنِ عَائِذٍ الطَّائِيِّ، عَنْ قَيْسِ بْنِ مُسْلِمٍ، عَنْ طَارِقِ بْنِ شِهَابٍ، عَنْ كَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ، قَالَ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أُعِيذُكَ بِاللَّهِ يَا كَعْبُ بْنَ عُجْرَةَ مِنْ أُمَرَاءَ يَكُونُونَ مِنْ بَعْدِي فَمَنْ غَشِيَ أَبْوَابَهُمْ فَصَدَّقَهُمْ فِي كَذِبِهِمْ وَأَعَانَهُمْ عَلَى ظُلْمِهِمْ فَلَيْسَ مِنِّي وَلَسْتُ مِنْهُ وَلاَ يَرِدُ عَلَىَّ الْحَوْضَ وَمَنْ غَشِيَ أَبْوَابَهُمْ أَوْ لَمْ يَغْشَ فَلَمْ يُصَدِّقْهُمْ فِي كَذِبِهِمْ وَلَمْ يُعِنْهُمْ عَلَى ظُلْمِهِمْ فَهُوَ مِنِّي وَأَنَا مِنْهُ وَسَيَرِدُ عَلَىَّ الْحَوْضَ يَا كَعْبُ بْنَ عُجْرَةَ الصَّلاَةُ بُرْهَانٌ وَالصَّوْمُ جُنَّةٌ حَصِينَةٌ وَالصَّدَقَةُ تُطْفِئُ الْخَطِيئَةَ كَمَا يُطْفِئُ الْمَاءُ النَّارَ . يَا كَعْبُ بْنَ عُجْرَةَ إِنَّهُ لاَ يَرْبُو لَحْمٌ نَبَتَ مِنْ سُحْتٍ إِلاَّ كَانَتِ النَّارُ أَوْلَى بِهِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ مُوسَى . وَأَيُّوبُ بْنُ عَائِذٍ الطَّائِيُّ يُضَعَّفُ وَيُقَالُ كَانَ يَرَى رَأْىَ الإِرْجَاءِ . وَسَأَلْتُ مُحَمَّدًا عَنْ هَذَا الْحَدِيثِ فَلَمْ يَعْرِفْهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ مُوسَى وَاسْتَغْرَبَهُ جِدًّا .
Бизга Абдуллаҳ ибн Абу Зиёд ал-Қатавоний ал-Куфий ривоят қилди, бизга Убайдуллаҳ ибн Мусо ривоят қилди, бизга Ғолиб Абу Бишр ривоят қилди, Айюб ибн Оиз ат-Тоийдан, у Қайс ибн Муслимдан, у Ториқ ибн Шиҳобдан, у Каъб ибн Ужрадан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менга: «Эй Каъб ибн Ужра, мен сени мендан кейин келадиган амирлардан Аллаҳга паноҳ бериб қўяман. Ким уларнинг эшикларига кириб, уларнинг ёлғонларини тасдиқласа ва зулмларида уларга ёрдам берса, у мендан эмас ва мен ҳам ундан эмасман, у Ҳавзнинг олдида менга келмайди. Ким эса уларнинг эшикларига кирса ёки кирмаса, лекин уларнинг ёлғонларини тасдиқламаса ва зулмларида уларга ёрдам бермаса, у мендан ва мен унданман, у Ҳавзнинг олдида менга келади. Эй Каъб ибн Ужра, намоз бурҳондир, рўза мустаҳкам қалқондир, садақа эса сув оловни ўчиргани каби гуноҳни ўчиради. Эй Каъб ибн Ужра, ҳаром (мол)дан ўсган гўшт (ўсмайди, ўсса ҳам) фақат олов унга лойиқроқдир,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис бу йўл (санад) жиҳатдан ҳасан ғарибдир, биз уни фақат Убайдуллаҳ ибн Мусонинг ҳадисидан биламиз. Айюб ибн Оиз ат-Тоий заиф (деб ҳисобланади) ва у иржо ақидасини тутарди дейилади. Мен Муҳаммаддан (ал-Бухорийдан) бу ҳадис ҳақида сўрадим, у уни фақат Убайдуллаҳ ибн Мусонинг ҳадисидан билади ва уни жуда ғариб (деб) топди.