حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ إِسْحَاقَ الْهَمْدَانِيُّ، حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْوَهَّابِ، عَنْ مِسْعَرٍ، عَنْ أَبِي حُصَيْنٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ عَاصِمٍ الْعَدَوِيِّ، عَنْ كَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ، قَالَ خَرَجَ إِلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَنَحْنُ تِسْعَةٌ خَمْسَةٌ وَأَرْبَعَةٌ أَحَدُ الْعَدَدَيْنِ مِنَ الْعَرَبِ وَالآخَرُ مِنَ الْعَجَمِ فَقَالَ " اسْمَعُوا هَلْ سَمِعْتُمْ أَنَّهُ سَيَكُونُ بَعْدِي أُمَرَاءُ فَمَنْ دَخَلَ عَلَيْهِمْ فَصَدَّقَهُمْ بِكَذِبِهِمْ وَأَعَانَهُمْ عَلَى ظُلْمِهِمْ فَلَيْسَ مِنِّي وَلَسْتُ مِنْهُ وَلَيْسَ بِوَارِدٍ عَلَىَّ الْحَوْضَ وَمَنْ لَمْ يَدْخُلْ عَلَيْهِمْ وَلَمْ يُعِنْهُمْ عَلَى ظُلْمِهِمْ وَلَمْ يُصَدِّقْهُمْ بِكَذِبِهِمْ فَهُوَ مِنِّي وَأَنَا مِنْهُ وَهُوَ وَارِدٌ عَلَىَّ الْحَوْضَ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ مِنْ حَدِيثِ مِسْعَرٍ إِلاَّ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ . قَالَ هَارُونُ فَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْوَهَّابِ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ أَبِي حَصِينٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ عَاصِمٍ الْعَدَوِيِّ، عَنْ كَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَحْوَهُ . قَالَ هَارُونُ وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدٌ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ زُبَيْدٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، وَلَيْسَ، بِالنَّخَعِيِّ عَنْ كَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَحْوَ حَدِيثِ مِسْعَرٍ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ حُذَيْفَةَ .
Бизга Ҳорун ибн Ишоқ ал-Ҳамдоний ривоят қилди, менга Муҳаммад ибн Абдулваҳҳоб ривоят қилди, у Мисъардан, у Абу Ҳусайндан, у аш-Шаъбийдан, у Осим ал-Адавийдан, у Каъб ибн Ужрадан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизнинг олдимизга чиқдилар, бизлар тўққиз киши эдик: бештамиз ва тўрттамиз; (бу) икки сондан бири араблардан, иккинчиси ажамлардан эди. У: «Эшитинг! Мендан кейин амирлар бўлишини эшитдингизми? Бас, ким уларнинг олдига кириб, ёлғонларини тасдиқласа ва зулмларида уларга ёрдам берса, у мендан эмас ва мен ундан эмасман, у Ҳавз (ҳовузи)га олдимга келмайди. Ким эса уларнинг олдига кирмаса, зулмларида уларга ёрдам бермаса ва ёлғонларини тасдиқламаса, у мендандир ва мен унданман, у Ҳавз (ҳовузи)га олдимга келади,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис саҳиҳ ғарибдир, биз уни Мисъарнинг ҳадисидан фақат шу йўл билангина биламиз. Ҳорун деди: менга Муҳаммад ибн Абдулваҳҳоб Суфёндан, у Абу Ҳусайндан, у аш-Шаъбийдан, у Осим ал-Адавийдан, у Каъб ибн Ужрадан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан шунга ўхшаш ривоят қилди. Ҳорун деди: менга Муҳаммад Суфёндан, у Зубайддан, у Иброҳимдан — ан-Нахаъий эмас — у Каъб ибн Ужрадан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан Мисъарнинг ҳадисига ўхшаш ривоят қилди. (Абу Исо) деди: бу бобда Ҳузайфадан (ҳам ҳадис) бор.